Marchitó betekent "verwelkte" of "verdorde". Het is de verleden tijd van marchitarse, een poëtisch werkwoord dat je meestal gebruikt voor bloemen die hun frisheid verliezen.
In het lied zegt Karol G: "La flor se marchitó en los días grises" ("De bloem verwelkte tijdens de grijze dagen"). De bloem staat hier symbool voor een liefde die door verdriet en moeilijke tijden is verdwenen.
In ‘Eclipse’ van de Colombiaanse artiest KAROL G zit een vrouw alleen met haar herinneringen. Ze denkt aan alle kussen, aanrakingen en omhelzingen en vult opnieuw haar glas met tequila om te proosten op een liefde die haar in stukken heeft achtergelaten. “Olvidar me cuesta” [vergeten kost me moeite] zegt ze heel direct. Ze wil in haar eigen tempo verdergaan en haar hart beschermen tegen nog een valse “te quiero” [ik hou van je]. Het Spaanse “to’” is een verkorte, informele vorm van “todo” [alles], zoals je die vaak in gezongen of gesproken taal hoort.
Dan spreekt ze de maan aan, alsof die als enige haar slapeloze nachten begrijpt. “Luna, dime por qué el amor es así” [Maan, zeg me waarom liefde zo is] klinkt als een vraag zonder eenvoudig antwoord. Haar ex is vertrokken, maar ze herinnert hem nog steeds zonder haat. De mooiste beeldspraak komt daarna: ze hield zo veel van hem dat ze zelfs van haar littekens ging houden. De bloem is verwelkt tijdens de grijze dagen, maar de wortels zijn er nog. Met de maan en de zon maakt ze een slimme vergelijking: als hun liefde voor elkaar bestaat uit afstand, waarom zijn er dan soms eclipsen? De maan die voor de zon schuift wordt zo een beeld voor een liefde die elkaar blijft raken, ook wanneer twee mensen uit elkaar zijn. Aan het einde vraagt ze de maan om haar te beschermen, want ze wil die pijn niet nog eens accepteren.