La La La Lyrics in Dutch by Shakira
Devoran komt van het werkwoord devorar, wat 'verslinden' of 'opslokken' betekent. Het is een krachtig en beeldend woord dat je niet vaak tegenkomt in alledaagse gesprekken.
In dit nummer gebruikt Shakira het om de intensiteit van haar verlangen uit te drukken: "Las ganas de ti me devoran" (Het verlangen naar jou verslindt me). Het geeft perfect weer hoe overweldigend en allesconsumerend haar gevoelens zijn, wat het een memorabele keuze maakt.
Deze versie van “La La La” is Shakira in pure liefdesmodus. In de tekst praat ze niet over voetbal of de wereld, maar gewoon over één persoon die haar compleet gek maakt. Vanaf het begin zegt ze dat ze haar hele leven zo is geweest en dat ze deze persoon eindeloos heeft gezocht: "Tanto te busqué hasta que llegaste" [Ik heb zo lang naar je gezocht tot je kwam]. Als die geliefde er dan eindelijk is, is ze totaal verloren: "Ni obligada podría dejarte" [Zelf onder dwang zou ik je niet kunnen verlaten]. Dat is best heftig en ook een beetje dramatisch, maar precies daardoor voelt het zo intens.
De song draait om obsessieve, maar speelse aantrekking. Ze zegt: "Las ganas de ti me devoran" [Het verlangen naar jou vreet me op] en dat elk paar seconden van elk uur alleen nog om die persoon draait. Ze is gefixeerd op zijn ogen: "Tus dos luceros es to' lo que quiero / Sin tus ojos azules me muero" [Je twee lichtjes (ogen) zijn alles wat ik wil / Zonder je blauwe ogen ga ik dood]. Steeds komt de oproep terug: "Ven y bésame mucho" [Kom en kus me veel] en "El mundo no importa" [De wereld maakt niet uit]. Het is alsof de rest van de wereld uitgaat zodra de nacht begint en zij met z’n tweeën zijn. Met het herhaalde "¡Adentro!" [Naar binnen! / Vanbinnen!] laat ze merken dat ze die persoon niet alleen dicht bij zich wil hebben, maar ook diep in haar binnenste meedraagt: "Porque yo siempre te llevo, ¡adentro!" [Want ik draag je altijd met me mee, vanbinnen]. Dit is een lied voor als je iemand zó leuk vindt dat je de tijd, de wereld en alle redelijkheid vergeet.
