Scaramouch είναι ένας χαρακτήρας από την ιταλική Commedia dell'arte, γνωστός για την πονηριά και τη δειλία του. Είναι μια λέξη που σπάνια συναντάς σε τραγούδια και προσθέτει μια θεατρική, σχεδόν σουρεαλιστική διάσταση στους στίχους.
Στο "Bohemian Rhapsody", η αναφορά στον Scaramouch ενισχύει την αίσθηση του παραλόγου και της φαντασίας, καθώς ο πρωταγωνιστής παλεύει με την πραγματικότητα και την ενοχή του. Είναι μια λέξη που σε κάνει να αναρωτιέσαι και να ψάχνεις την ιστορία πίσω από αυτήν.
Το "Bohemian Rhapsody" των Queen είναι ένα επικό, θεατρικό ταξίδι που αψηφά κάθε απλή ερμηνεία. Το τραγούδι ξεκινά με τον αφηγητή να αμφισβητεί την ίδια την πραγματικότητα, νιώθοντας παγιδευμένος «σαν σε κατολίσθηση, χωρίς απόδραση από την πραγματικότητα». Σύντομα, η ιστορία παίρνει μια δραματική τροπή καθώς εξομολογείται στη μητέρα του, «Μαμά, μόλις σκότωσα έναν άνθρωπο». Αυτή η πράξη τον οδηγεί σε μια δίνη απόγνωσης, μετανιώνοντας που πέταξε τη ζωή του που «μόλις είχε αρχίσει» και αποχαιρετώντας τους πάντες για να «αντιμετωπίσει την αλήθεια».
Από εκεί, το τραγούδι βυθίζεται σε ένα σουρεαλιστικό, οπερατικό χάος. Μια χορωδία από φωνές, που επικαλούνται ονόματα όπως «Γαλιλαίος» και «Σκαραμούς», μάχονται για την ψυχή του. Κάποιοι τον λυπούνται, περιγράφοντάς τον ως «απλά ένα φτωχό αγόρι από μια φτωχή οικογένεια», ενώ άλλοι αρνούνται κατηγορηματικά: «Δεν θα σε αφήσουμε να φύγεις!». Η αναφορά στον «Βελζεβούλ» υποδηλώνει μια μάχη με δαιμονικές δυνάμεις. Το τραγούδι κορυφώνεται με μια έκρηξη οργής και απόρριψης, για να καταλήξει σε μια αίσθηση παραίτησης, όπου «τίποτα δεν έχει πραγματικά σημασία».