Mahón to regionalne, karaibskie określenie dżinsów, szczególnie charakterystyczne dla hiszpańskiego używanego w Portoryko. W wersie „Te estoy pisando el mahón” Bad Bunny śpiewa dosłownie „depczę ci dżinsy”, tworząc zabawny, konkretny obraz wspólnej codzienności i nostalgii za dawnymi czasami.
„Como Antes” to nostalgiczne wspomnienie związku, który kiedyś był pełen drobnych gestów i bliskości. Podmiot liryczny wraca do „Ayer me acordé de la primera vez” [Wczoraj przypomniałem sobie pierwszy raz], kiedy rozśmieszył ukochaną i jej szukał. Wspomina też scenę w samochodzie: „Cuando te montaste y cambiaste la estación” [Kiedy wsiadłaś i zmieniłaś stację]. Ona nie chciała reggaetonu, więc on bez protestu puszczał to, co wybrała. „Yo por ti doy la vida” [Za ciebie oddałbym życie] brzmi bardzo romantycznie, a chwilę później tekst robi się znacznie bardziej zmysłowy, gdy wspomina ich intymność w pokoju. Najważniejsze pytanie wraca jak refren: „¿Dónde quedaron esos días?” [Gdzie podziały się tamte dni?].
Najzabawniejszy pomysł w piosence polega na tym, że bohater próbuje cofnąć czas za pomocą dawnych rzeczy: kasuje Netflix, idzie wypożyczyć film do Blockbustera, pisze przez Messengera i MySpace, ogląda „The Simpsons” o czwartej, gra na Game Boyu i w Tazos, czyli popularne krążki do gry. Wyciąga zdjęcia, wypełnia album naklejkami i pisze list, ale „nada cambia, sigue siendo hoy” [nic się nie zmienia, wciąż jest dzisiaj]. To prowadzi do prostej, bolesnej odpowiedzi: „Ya nada es como antes” [Już nic nie jest jak dawniej]. W tym utworze nostalgia nie działa jak wehikuł czasu. Można odtworzyć stare filmy, gry, imprezy i piosenki Shakiry, lecz nie da się odzyskać dawnych pocałunków, uścisków ani spojrzenia drugiej osoby.