놓아 betekent 'laat los' of 'loslaten'. Het is een centraal thema in dit nummer, waarin de zanger worstelt met het loslaten van een geliefde voor hun eigen geluk.
Het woord wordt herhaaldelijk gebruikt in het refrein, wat de emotionele strijd en de uiteindelijke beslissing om de ander te laten gaan benadrukt. Het is een krachtig en herkenbaar woord voor iedereen die ooit afscheid heeft moeten nemen.
In “Letting Go” van de Zuid-Koreaanse band DAY6 zit iemand tegenover zijn geliefde met iets moeilijks te zeggen. Ze zitten samen, maar er vallen eerst geen woorden. Hij weet dat hij haar moet loslaten, ook al wil hij haar juist blijven omhelzen: “널 놔야 해” [ik moet jou loslaten]. De reden is hard en opvallend zelfopofferend: hij denkt dat hij niets meer voor haar kan doen en dat zij pas gelukkig kan worden zonder hem. Het herhaalde “놓아 놓아 놓아” [loslaten, loslaten, loslaten] klinkt bijna als een bevel aan zichzelf, omdat zijn handen en herinneringen haar nog steeds proberen vast te houden.
Toch is hun tijd samen niet zomaar verdwenen. Hij denkt aan de dagen waarop ze lachten en grapjes maakten, en aan een toekomst die hij met haar voor zich zag. Die gelukkige toekomst kan hij nu niet meer opeisen, zelfs geen happy end. In plaats daarvan duwt hij haar met tegenzin van zich weg, omdat vasthouden volgens hem niet langer voor haar is. De regel over de grond die na regen harder wordt, geeft hem één klein beetje hoop: na de pijn zal zij iemand kunnen ontmoeten die haar meer laat lachen. Dat maakt het afscheid extra bitter. Hij zegt niet dat hij niet meer van haar houdt, maar juist dat hij haar genoeg wil liefhebben om haar te laten gaan.