Insomniaques to rzeczownik oznaczający osoby cierpiące na bezsenność. To słowo jest interesujące, ponieważ nie jest często spotykane w piosenkach i odnosi się do konkretnego stanu.
W kontekście piosenki Stromae'a, słowo to pojawia się w zwrocie "Aux insomniaques de profession" (Dla zawodowych bezsennych), co jest ironicznym i wzruszającym hołdem dla tych, którzy z różnych powodów nie mogą spać. To pokazuje, że piosenka celebruje nie tylko tych, którzy ciężko pracują, ale także tych, którzy zmagają się z codziennymi trudnościami, takimi jak bezsenność.
W „Santé” Stromae, artysta z Belgii, proponuje toast dla ludzi, których zwykle nikt nie zaprasza do świętowania. „À ceux qui n’en ont pas” [Za tych, którzy nie mają czego świętować] wraca jak refren i zmienia zwykłe „na zdrowie” w gest szacunku dla osób pracujących wtedy, gdy inni się bawią. Rosa sprząta po imprezie, Albert zbiera kieliszki, a Arlette spędza „la fête... aux toilettes” [imprezę... w toalecie]. Te sceny są zabawne przez swoją dosadność, ale pokazują też, jak łatwo goście traktują pracowników jak niewidzialną część przyjęcia. Zwrot „foutre le bordel” oznacza „narobić bałaganu”, a „se prendre des vestes” to potoczne określenie ponoszenia porażek lub bycia odrzuconym.
Piosenka robi się jeszcze ostrzejsza, gdy pojawiają się rozkazy klienta: „Dans une heure, j’reviens” [Wrócę za godzinę] i „qu’ce soit propre qu’on puisse y manger par terre” [ma być tak czysto, żeby można było jeść z podłogi]. W kontrze do tej pogardy Stromae wymienia pilotów, pielęgniarki, kierowców ciężarówek, stewardesy, piekarzy, rybaków, młodych rodziców i osoby cierpiące po rozstaniu. „Un verre aux champions des pires horaires” [Kieliszek za mistrzów najgorszych godzin pracy] brzmi jak serdeczny, trochę przewrotny toast. Najmocniejszy jest prosty pomysł: zanim wzniesiesz kieliszek za siebie, zauważ tych, którzy przygotowali ci wieczór, posprzątali po nim albo w ogóle nie mają siły świętować.