Minable oznacza 'żałosny', 'nędzny' lub 'marny'. To słowo, które nie pojawia się często w piosenkach, a jego użycie jest bardzo wyraziste.
W piosence Stromae zestawia je z "formidable" (wspaniały), tworząc grę słów: "Tu étais formidable, j'étais fort minable" (Ty byłaś wspaniała, ja byłem bardzo żałosny). To ironiczne i autoironiczne użycie doskonale oddaje stan emocjonalny narratora, który czuje się beznadziejnie po rozstaniu, mimo że próbuje udawać pewnego siebie.
„Formidable” pokazuje rozpad związku z perspektywy mężczyzny, który od wczoraj jest sam i wyraźnie za dużo wypił. Refren brzmi jak pochwała, ale szybko okazuje się gorzką grą słów: „Tu étais formidable, j'étais fort minable” [Ty byłaś wspaniała, ja byłem kompletnie żałosny]. Francuskie „minable” znaczy tu „żałosny”, „godny politowania”, a „fort” wzmacnia ten sens. Bohater zaczepia obcą kobietę, zapewnia, że nie będzie jej podrywał, po czym tłumaczy się ze swojego zachowania: „J'suis poli, courtois / Et un peu fort bourré” [Jestem grzeczny, uprzejmy / I trochę bardzo pijany]. To mieszanka wstydu, samotności i bezczelnych żartów.
Później mówi do żonatego mężczyzny, który jego zdaniem zbyt mocno wierzy w trwałość małżeństwa. „Tu t'crois beau parce que tu t'es marié / Mais c'est qu'un anneau, mec” [Myślisz, że jesteś przystojny, bo się ożeniłeś / Ale to tylko pierścionek, stary]. „Mec” to potoczne „stary” albo „facet”, a „elle va t'larguer” oznacza „ona cię rzuci”. W kolejnej części narrator zwraca się do dziecka i próbuje wyjaśniać dorosły świat przez absurdalne, przykre wymówki: matka jest „chiante”, czyli marudna lub trudna, bo boi się zostać babcią, a ojciec zdradza matkę, bo matka się starzeje. Gdy wszyscy patrzą na niego jak na małpę, wybucha: „Bande de macaques!” [Sfora małp!]. Dzięki temu piosenka jest jednocześnie śmieszna, ordynarna i bardzo smutna: człowiek po rozstaniu mówi za dużo, obraża innych i samego siebie, a refren wciąż wraca do tego, że kiedyś „byliśmy wspaniali”.