Unendlichkeit oznacza „nieskończoność”, czyli coś bez końca i bez granic. W piosence pojawia się w obrazie brzegu, na którym macha do nas nieskończoność, co podkreśla refleksję nad upływem czasu, śmiercią i wiecznością. To poetyckie, rzadziej spotykane słowo, które łatwo zapada w pamięć.
„Zeit” Rammsteina, niemieckiego zespołu, brzmi jak rozmowa z czasem, który za nic nie chce zwolnić. Tekst pokazuje świat pełen sprzeczności: „Wir sehen, doch sind wir blind” [Widzimy, ale jesteśmy ślepi], a „Wir werfen Schatten ohne Licht” [Rzucamy cienie bez światła]. Młodość szybko zamienia się w trud, życie pędzi ku śmierci, a człowiek płynie w nurcie, z którego nie potrafi wysiąść. Najmocniejsza jest prośba „Bitte bleib steh’n” [Proszę, zatrzymaj się], powtarzana tak, jakby sam refren mógł zatrzymać zegar.
W drugiej części pojawia się bardzo ludzka scena: ciepłe ciało w ramionach, chwila bliskości i pragnienie, żeby trwała wiecznie. Ale „die Zeit kennt kein Erbarmen” [czas nie zna litości], więc moment natychmiast mija. „Der perfekte Moment” [idealny moment] istnieje, lecz nie da się go zatrzymać. Finał brzmi niemal jak rozkaz dla zegarów: kiedy nadejdzie nasz czas, trzeba odejść, a wskazówki staną dopiero wtedy. Piękny i trochę bezczelnie smutny paradoks: najbardziej chcemy zatrzymać czas właśnie wtedy, gdy wszystko jest „so schön” [tak piękne].