Opalite verwijst naar een synthetisch glas dat lijkt op opaal, bekend om zijn iriserende glans en melkachtige, doorschijnende uiterlijk. Het is een zeldzaam en poëtisch woord dat je niet vaak in songteksten tegenkomt.
In de context van het lied gebruikt Taylor Swift "opalite" om een transformatie te beschrijven: "But now the sky is opalite." Dit suggereert een verschuiving van duisternis en ontbering ("sleepless in the onyx night") naar iets moois, hoopvols en sereens, net zoals de glans van opaliet. Het symboliseert een nieuw begin en innerlijke vrede na een moeilijke periode.
In 'Opalite' zingt Taylor Swift over het loslaten van het verleden en het vinden van nieuwe hoop. Ze begint met het erkennen van een slechte gewoonte: 'I had a bad habit of missing lovers past' [Ik had de slechte gewoonte om ex-geliefden te missen]. Haar broer noemde het zelfs 'eating out of the trash' [eten uit de prullenbak], wat aangeeft dat ze wist dat het niet goed voor haar was. Ze voelde zich eenzaam, 'thought my house was haunted, I used to live with ghosts' [dacht dat mijn huis spookte, ik leefde met geesten], en worstelde met het idee van 'perfecte' relaties.
Maar dan komt de verandering! De tekst 'But now the sky is opalite' [Maar nu is de lucht opaliet] is zo mooi en staat voor een nieuw begin. Ze zingt over iemand die 'had to make your own sunshine' [je eigen zonneschijn moest maken] en die een moeilijke tijd achter de rug heeft, bijvoorbeeld in een relatie waarin de ander afgeleid was: 'You were in it for real, she was in her phone' [Jij was er echt, zij zat op haar telefoon]. Het liedje is een geruststelling dat het 'alright' [helemaal goed] is om verder te gaan, zelfs na 'dancing through the lightning strikes' [dansen door de blikseminslagen]. Het is een liefdesliedje over het vinden van iemand die je helpt de stormen te doorstaan en je laat zien dat er altijd een heldere, opalieten lucht wacht.