Η Unendlichkeit σημαίνει «αιωνιότητα» ή «απεραντοσύνη», δηλαδή κάτι χωρίς τέλος ή όρια. Στο τραγούδι εμφανίζεται στην εικόνα της αιωνιότητας που «γνέφει» στην όχθη, ενώ ο άνθρωπος παρασύρεται μέσα στο ποτάμι του χρόνου. Είναι μια ποιητική και δυνατή λέξη που συνδέει την επιθυμία για το άπειρο με το αναπόφευκτο πέρασμα του χρόνου.
Στο «Zeit», οι Rammstein κοιτάζουν τον χρόνο κατάματα, χωρίς να τον εξωραΐζουν. Οι στίχοι μιλούν για ανθρώπους που βλέπουν, αλλά ταυτόχρονα είναι «τυφλοί», και για μια ζωή που κινείται συνεχώς προς το τέλος: «Wir sterben weiter, bis wir leben» [Συνεχίζουμε να πεθαίνουμε ώσπου να ζήσουμε]. Η εικόνα είναι σκληρή και παράξενη: προχωράμε ασταμάτητα, ενώ η νεότητα γίνεται ήδη ανάγκη και η ζωή μοιάζει με ποτάμι που μας παρασύρει. Στην όχθη μάς περιμένει η αιωνιότητα, όμως εμείς είμαστε «Gefangen so im Fluss der Zeit» [Παγιδευμένοι έτσι στο ποτάμι του χρόνου].
Και τότε έρχεται η πιο ανθρώπινη παράκληση του τραγουδιού: «Bitte bleib steh'n, bleib steh'n» [Σε παρακαλώ, μείνε ακίνητος, μείνε]. Ένα ζεστό σώμα σύντομα θα γίνει κρύο, μια αγκαλιά που μοιάζει τέλεια τελειώνει πριν προλάβουμε να τη χορτάσουμε. Το «Augenblick, verweile doch» [Στιγμή, μείνε λίγο ακόμη] είναι μια ποιητική εντολή προς τη στιγμή, σαν να προσπαθεί κάποιος να σταματήσει τα ρολόγια με μια φράση. Όμως ο χρόνος δεν δείχνει έλεος: όταν έρθει η ώρα να φύγουμε, «Die Uhren bleiben steh'n» [Τα ρολόγια σταματούν]. Το τραγούδι κρατά αυτή την αντίφαση ζωντανή: θέλουμε η όμορφη στιγμή να συνεχιστεί για πάντα, ενώ ακριβώς η επίγνωσή της μας λέει πως ήδη περνά.