Ertage komt van het werkwoord ertragen, wat 'verdragen', 'tolereren' of 'uitstaan' betekent. Het is een sterk woord dat een gevoel van last of moeilijkheid overbrengt.
In de context van het lied zingt de artiest: "Das ich nicht mehr ertrage" (Dat ik niet meer kan verdragen). Dit verwijst naar de spullen van zijn ex-partner die nog bij hem liggen en de emotionele last die dit met zich meebrengt. Het woord benadrukt de pijn en frustratie van een relatie die voorbij is, maar waarvan de sporen nog duidelijk aanwezig zijn.
In “Pocahontas” hoor je iemand die midden in een pijnlijke break-up zit, maar al lang over de grens van “we proberen het nog een keer” heen is. De scène is super alledaags: hij staat met haar bij een bushalte, „An der Haltestelle stehen“ [bij de bushalte staan], en dat alleen al doet pijn. Hij moet haar weer zien om haar spullen terug te geven, „Weil bei mir so viel Zeug von dir rum liegt / Das ich nicht mehr ertrage“ [omdat er nog zoveel spullen van jou bij mij liggen / dat ik het niet meer trek]. Dat is hard maar ook heel herkenbaar: je kunt niet eens normaal uit elkaar gaan, want er liggen nog hoodies, boeken, tandenborstels en herinneringen in je kamer.
Wat deze tekst zo sterk maakt, is dat hij tegelijkertijd koud en kwetsbaar is. Hij zegt „Ich halt' dich nicht fest / Und lasse dich nicht los“ [ik houd je niet vast / en ik laat je niet los]. Dat klinkt als totale vastgelopenheid: hij kan haar niet bij zich houden, maar hij kan haar ook niet echt laten gaan. Ondertussen voelt hij zich schuldig, hij herhaalt „Es tut mir Leid Pocahontas / Ich hoffe du weißt das“ [het spijt me Pocahontas / ik hoop dat je dat weet]. En dan die bijna wanhopige eerlijkheid: „Eigentlich sind wir viel zu lang zusammen / Um jetzt damit aufzuhören / Aber das ist ein verdammt beschissner Grund“ [eigenlijk zijn we al veel te lang samen om nu te stoppen / maar dat is een verdomd klote argument]. Hij weet dat “we zijn al zo lang samen” geen reden is om door te gaan. Dat maakt de song zo pijnlijk eerlijk: er is geen grote dramatische gebeurtenis, alleen twee mensen die moeten toegeven dat het zo niet meer werkt.