Navajazo betekent letterlijk een steek of snijwond veroorzaakt door een navaja, een groot zakmes of scheermes. Het is een opvallend en vrij zeldzaam woord dat meteen een sterk beeld oproept.
In de zin “Algún que otro navajazo me he llevado de la vida” gebruikt ROSALÍA het ook figuurlijk: het leven heeft haar enkele pijnlijke klappen en tegenslagen bezorgd. Daardoor krijgt een gewelddadig woord een poëtische betekenis.
In Magnolias regelt de Spaanse zangeres ROSALÍA haar eigen begrafenis, en dat doet ze op een opvallend feestelijke manier. Ze opent met een volksgeloof over de lijkwagen: "Dicen que si vieras pasar a tu lado la muerte en la Mercedes la que es alargada te da buena suerte" (Ze zeggen dat als je de dood naast je ziet passeren in zo'n verlengde Mercedes, dat je geluk brengt). Iedereen komt opdagen, zelfs haar vijanden, en in plaats van een stil afscheid vraagt ze om totale chaos rond haar kist: "Tírame magnolias" (Gooi magnolia's naar me). Ze wil geen brave ceremonie, maar KTM-motoren die rubber verbranden ("KTMs quemando rueda"), gecombineerd met benzine, rode wijn, sigaren en chocolade. Ze eist zelfs dat mensen letterlijk dansen op haar lijk: "Bailando con amor encima de mi cadáver" (Met liefde dansend bovenop mijn lijk).
Wat ze tijdens haar leven niet deed, moeten haar vrienden nu maar inhalen. Ze kijkt nuchter terug op de klappen die ze heeft gekregen met de zin "Algún que otro navajazo me he llevado de la vida" (Ik heb weleens een messteek van het leven gekregen), maar ze is er dankbaar voor. Geen standaard bloemenkransen dus, maar bruine suiker over het hout ("Y lanzad azúcar moreno sobre mi ataúd") en feesten tot het ochtendgloren. Aan het einde vraagt ze haar achterblijvers om haar naam te beschermen, terwijl zij als sterrenstof weer terugkeert naar het heelal. Het is theatraal, brutaal en vol contrasten tussen rouw en puur feest.