Het woord undivé is een interessante en minder voorkomende term die afkomstig is uit het Caló, de taal van de Spaanse Roma. Het betekent "goddelijk" of "van God".
In de context van het lied, "Aunque no esté bonita la noche undivé", gebruikt Rosalía het om te zeggen "Hoewel de goddelijke nacht niet mooi is". Het voegt een mystieke en culturele laag toe aan de tekst, wat het een unieke keuze maakt.
In "MALAMENTE (Cap.1: Augurio)" neemt ROSALÍA ons mee naar een wereld vol voorgevoelens en spanning. Het lied begint met beelden van een gebroken glas: "Ese cristalito roto / Yo sentí como crujía / Antes de caerse al suelo / Ya sabía que se rompía" [Dat gebroken glaasje / Ik voelde hoe het kraakte / Voordat het op de grond viel / Wist ik al dat het zou breken]. Dit zet meteen de toon voor een onheilspellende sfeer. Er is een gevoel dat er iets mis is, zelfs voordat het gebeurt, als een soort waarschuwing.
De tekst beschrijft verder een ongemakkelijke nacht: "Se ha puesto la noche rara / Han salido lunas y estrellas / Me lo dijo esa gitana / Mejor no salir a verla" [De nacht is raar geworden / Manen en sterren zijn verschenen / Die zigeunerin zei het me / Beter om niet naar buiten te gaan om het te zien]. Ondanks deze waarschuwingen en een droom over een wankele brug, besluit de zangeres toch naar buiten te gaan. Ze zoekt bescherming in haar sieraden: "En la manita los aros brillando, en mi piel los corales / Me proteja, me salve / Me ilumine, me guarde" [In mijn hand de glimmende ringen, op mijn huid de koralen / Moge het me beschermen, me redden / Me verlichten, me bewaren]. Het is een krachtig statement van veerkracht en het weigeren om zich te laten tegenhouden door slechte voortekenen.