Prendaste komt van prendarse de alguien, een literaire en beeldende manier om te zeggen dat je verliefd op iemand wordt of helemaal voor die persoon valt.
In de zin “Así tú te prendaste de mí” zingt Rosalía: “Zo viel jij voor mij.” Het werkwoord verwijst letterlijk naar iets dat je vastgrijpt of in vuur en vlam zet, waardoor het verliefd worden extra intens klinkt.
In “CANDY” van ROSALÍA uit Spanje klinkt een oude liefde nog even door, maar de verteller is al bijna helemaal verder. Ze herinnert zich hoe de ander voor haar viel: “Vestida con F de Fendi, bailando Plan B, la de Candy” [Gekleed in Fendi, dansend op Plan B, die van Candy]. Fendi is een modemerk; “Plan B” is hier de muziek waarop ze danst. De regel geeft haar meteen een zelfverzekerde, opvallende entree. De ander is volgens haar nog steeds niet over haar heen: “No me has olvidao’” [Je bent me niet vergeten]. Olvidao’ is een informele, ingekorte uitspraak van olvidado.
Toch klinkt ze niet alsof ze terug wil. “Ya no te quiero como antes” [Ik hou niet meer van je zoals vroeger] en “Me rompiste, pero solo en parte” [Je hebt me gebroken, maar slechts gedeeltelijk]. Ze droeg zelfs “tu esclava” [jouw armband] om aan die persoon te denken, maar van het vergeten heeft ze inmiddels een kunst gemaakt. Dat is een heerlijke, licht brutale formulering. Nu blijft er volgens haar niets meer over tussen hen: “No queda na’ entre tú y yo” [Er blijft niets over tussen jou en mij]. Ze zegt zelfs dat ze zich hun gezicht en lichaam niet meer kan herinneren. De herhaalde zin over het niet vergeten maakt het spannender: misschien is de ander nog blijven hangen, terwijl zij al heeft geleerd om verder te gaan.