Coleccionando heridas dosłownie oznacza „kolekcjonując rany”. To bardzo obrazowe i emocjonalne wyrażenie, które nie jest często spotykane w codziennym języku.
W kontekście piosenki, Karol G używa go, aby opisać cykl powtarzających się bolesnych doświadczeń miłosnych. Śpiewa: „Se volvió normal coleccionar heridas” (Stało się normalne kolekcjonowanie ran), co doskonale oddaje poczucie rezygnacji i przyzwyczajenia do cierpienia w miłości. To metafora, która mocno rezonuje z tematem złamanego serca.
Czy miłość po prostu nie jest dla mnie? To pytanie KAROL G zadaje na samym początku tej piosenki. Ma wrażenie, że cokolwiek by nie zrobiła, zawsze kończy sama i zraniona. Doszło do tego, że, jak śpiewa, „Se volvió normal coleccionar heridas” [To stało się normalne, by kolekcjonować rany]. Zastanawia się, czy miłość została w dawnych czasach, bo dziś nikt nie chce czuć zbyt wiele. Ona jednak nie potrafi udawać i mówi wprost: „Yo no tengo ese talento / Yo sí siento todavía” [Nie mam tego talentu / Ja wciąż czuję].
Jej jedyną przyjaciółką stała się samotność, której opowiada o swoim byłym. Mimo całego bólu i cierpienia, które nie mija, wciąż tli się w niej iskierka nadziei. Śpiewa: „Pero quiero creer / Que aún se puede querer” [Ale chcę wierzyć / Że wciąż można kochać]. A jeśli nie? Cóż, wtedy będzie po prostu dalej „coleccionando heridas” [kolekcjonować rany]. To piosenka o złamanym sercu, ale też o cichej sile i nadziei, że prawdziwe uczucia wciąż mają znaczenie.