Marcha atrás dosłownie oznacza „bieg wsteczny” lub „cofanie się”, a w przenośni: wracać do dawnych problemów albo robić krok wstecz. W piosence Enrique śpiewa „A veces hemos ido marcha atrás”, czyli „czasem cofaliśmy się”, opisując trudną relację, która zamiast się rozwijać, znów wracała do kłótni i nieporozumień.
W „Quizás” Enrique Iglesias zwraca się do kogoś, kogo nazywa „viejo”, czyli potocznie „stary” lub „staruszku”. Nie rozmawiali od lat, a narrator chce wyjaśnić, że o nim nie zapomniał: „Los años pasan, no hemos vuelto a hablar” [Lata mijają, a my wciąż ze sobą nie rozmawiamy]. Opowiada, że pracuje jak dawniej, lecz w jego życiu jest dużo samotności. Najmocniej brzmi tu proste zdanie „En el fondo tú y yo somos casi igual” [W głębi duszy ty i ja jesteśmy prawie tacy sami]. To rozmowa pełna żalu, ale bez wielkich oskarżeń. Narrator jest już zmęczony kłótniami i przyznaje, że nie chce dalej walczyć o to, kto ma rację.
Słowo „quizás” znaczy „może” albo „być może” i wraca w refrenie jak seria niepewnych odpowiedzi. „Quizás la vida nos separe cada día más” [Może życie każdego dnia coraz bardziej nas rozdziela], a potem pojawia się piękny obraz dwóch różnych kierunków: „tú buscas un desierto y yo busco un mar” [ty szukasz pustyni, a ja szukam morza]. Mimo tej odległości narrator mówi: „gracias a la vida hoy te quiero más” [dzięki życiu dziś kocham cię bardziej]. To bardzo ludzka piosenka o przerwanej rozmowie, odkładanym wyjaśnieniu i uczuciu, które nie znika tylko dlatego, że lata mijają.