Suplicar oznacza 'błagać', 'prosić usilnie'. To słowo, które wyraża intensywną prośbę, często wynikającą z desperacji lub głębokiego pragnienia.
W kontekście piosenki Enrique Iglesias śpiewa: "Si decides dejarme, no te voy a suplicar" (Jeśli zdecydujesz mnie zostawić, nie będę cię błagać). Pokazuje to dumę i determinację podmiotu lirycznego, który mimo bólu nie zamierza prosić o pozostanie, co nadaje słowu mocny, emocjonalny wydźwięk.
„Escapar” Enrique Iglesiasa, artysty z Hiszpanii, opowiada o związku, który ciągle przechodzi z góry na dół: „Hey, tú y yo es así” [Hej, między tobą a mną właśnie tak jest]. Para rozstaje się słowami, ale kiedy jedno mówi „se acabó” [to koniec], druga wewnętrzna „voz dice no” [głos mówi: nie] i ktoś zostaje. To bardzo bezpośredni obraz relacji, w której kłótnia nie wystarcza, żeby naprawdę odejść.
Najmocniejsza jest pewność mówiącego: „Si decides dejarme, no te voy a suplicar” [Jeśli zdecydujesz się mnie zostawić, nie będę błagać]. Nie zamierza zatrzymywać drugiej osoby, ale zaraz dodaje: „Aunque corras, te escondas, no puedes escapar” [Nawet jeśli pobiegniesz albo się ukryjesz, nie możesz uciec]. Chodzi tu o uczucie, którego nie da się łatwo wymazać. „Sabe bien, sabe mal” [Smakuje dobrze, smakuje źle] brzmi niemal jak przyznanie, że ten związek bywa jednocześnie przyjemny i bolesny, a mimo to jest „tan real” [tak prawdziwy], że nic innego nie ma wtedy znaczenia. Trochę bezczelne, trochę romantyczne i bardzo stanowcze.