Sinrazón dosłownie oznacza 'bez powodu' lub 'brak rozsądku', ale w tym kontekście najlepiej oddaje 'absurd' lub 'szaleństwo'. To słowo, które nie pojawia się często w piosenkach, co czyni je intrygującym.
W piosence Rosalía używa go, by opisać osobę, która jest 'gwiazdą absurdu' (estrella de la sinrazón), podkreślając jej irracjonalne i destrukcyjne zachowania. To słowo doskonale oddaje chaos i brak logiki w działaniach opisywanej postaci.
„La Perla” ROSALÍI z gościnnym udziałem Yahritza Y Su Esencia to bezlitosny portret człowieka, który wszędzie wnosi chaos. Już pierwsze obrazy są ostre: „ladrón de paz” [złodziej spokoju] i „campo de minas para mi sensibilidad” [pole minowe dla mojej wrażliwości]. Bohater jest czarujący, rozrzutny i całkowicie skupiony na sobie, a przy tym zostaje nazwany „terrorista emocional” [terrorystą emocjonalnym] oraz „el mayor desastre mundial” [największą katastrofą świata]. Tytułowa „perła” brzmi tu jak ironia: to ktoś rzekomo wyjątkowy, komu „nadie se fía” [nikt nie ufa], więc lepiej mieć na niego oko.
Tekst punkt po punkcie wylicza jego czerwone flagi. „El rey de la trece catorce” [król podstępu i przekrętu] to idiomiczne określenie osoby, która umie kogoś wykiwać, a „no sabe lo que es cotizar” [nie wie, co znaczy płacić składki] sugeruje życie bez odpowiedzialności i zwykłych obowiązków. Nawet terapia niczego nie zmienia, skoro ten człowiek „siempre mientes más que hablas” [zawsze więcej kłamie, niż mówi]. Pożycza, nie oddaje, wprasza się do cudzych domów, znika, kiedy trzeba pomóc, i zrzuca winę na swojego „doppelgänger” [sobowtóra]. Najzabawniej bezczelne jest chyba określenie go jako „icono” [ikonę], bo sam tak o sobie myśli. To piosenka pełna sarkazmu, w której „perła” okazuje się kimś, od kogo najlepiej trzymać się z daleka.