Lebzeit betekent 'levensduur' of 'levensperiode'. Het is een samengesteld woord dat je niet vaak tegenkomt in alledaagse gesprekken of liedjes, wat het extra interessant maakt.
In de context van Rammstein's "Engel" verwijst het naar de tijd dat iemand leeft op aarde ("Wer zu lebzeit gut auf erden"). Het is een sleutelwoord dat de voorwaarde schept voor het worden van een engel na de dood, en het geeft de tekst een diepere, bijna filosofische lading over leven en hiernamaals.
Rammstein, die Duitse band die bekend staat om hun theatrale stijl, neemt ons in "Engel" mee naar een duistere en eenzame plek. Het lied begint met het idee dat wie goed leeft op aarde, na de dood een engel wordt: "Wer zu lebzeit gut auf erden / Wird nach dem tod ein engel werden" [Wie tijdens zijn leven goed is op aarde / Zal na de dood een engel worden]. Maar dit is geen vrolijk vooruitzicht. De zanger vraagt zich af waarom je engelen niet kunt zien, en het antwoord is somber: "Erst wenn die wolken schlafengehn / Kann man uns am himmel sehn" [Pas als de wolken gaan slapen / Kun je ons aan de hemel zien].
Het lied benadrukt de angst en eenzaamheid van deze engelen. Ze leven "hinterm sonnenschein" [achter de zonneschijn], ver van ons verwijderd, en moeten zich zelfs "an sterne krallen / Damit sie nicht vom himmel fallen" [aan sterren vastklampen / Zodat ze niet uit de hemel vallen]. De herhaalde verzuchting "Gott weiß ich will kein engel sein" [God weet dat ik geen engel wil zijn] maakt duidelijk dat dit engelenbestaan allesbehalve wenselijk is. Het is een krachtig statement over de keerzijde van wat vaak als een hemelse beloning wordt gezien.