Somnolait pochodzi od czasownika "somnoler", co oznacza "drzemać" lub "być sennym". To słowo jest interesujące, ponieważ nie jest to typowe, codzienne określenie.
W kontekście piosenki, GIMS śpiewa "Ma raison somnolait" (Mój rozum drzemał), co sugeruje, że jego zdolność do racjonalnego myślenia była uśpiona lub osłabiona. To poetycki sposób na wyrażenie wewnętrznego konfliktu i utraty kontroli, co czyni je bardzo zapadającym w pamięć.
Znasz to uczucie, kiedy głowa dosłownie pęka od sprzecznych myśli, a ciało działa na autopilocie? Właśnie o tym GIMS nawija w kawałku Zombie. W jego głowie trwa regularna wojna domowa: Ma raison somnolait (Mój rozsądek drzemał), podczas gdy podświadomość krzyczy, żeby zwolnić, a duch chce uciec i odlecieć. Artysta rzuca mocne oskarżenia pod własnym adresem: T'es parano / Manipulé par un autre (Masz paranoję / Ktoś inny tobą manipuluje). Zamiast żyć pełnią życia, czuje się jak bezwolny cień samego siebie, który zgubił się w gęstej mgle.
Najbardziej dołujący, ale też niesamowicie chwytliwy jest refren. Kiedy inni rzucają mu tanie pocieszenia w stylu L'espoir fait vivre (to odpowiednik naszego powiedzenia „nadzieja umiera ostatnia”, dosłownie: nadzieja pozwala żyć), GIMS bez ogródek odpowiada: Comment faire vivre? Je suis un zombie (Jak mam żyć? Jestem zombie). Buduje relacje i plany, ale zaraz gubi wątek (j'en perds le fil) i stawia wszystko w próżni (construis dans l'vide). W tekście pojawia się też potoczne francuskie słowo mômes w wersie repense à tes mômes (pomyśl znowu o swoich dzieciakach), co brutalnie ściąga go na ziemię. Ten kawałek ma niesamowitą energię, choć opowiada o całkowitym wypaleniu i próbie zrzucenia mentalnych kajdan.