Romanza σημαίνει «ρομάντζο» ή «μπαλάντα». Είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται συχνά στη μουσική για να περιγράψει ένα λυρικό, συνήθως ερωτικό, τραγούδι.
Στο πλαίσιο του τραγουδιού του Andrea Bocelli, η λέξη αυτή δεν είναι μόνο ο τίτλος, αλλά και η ουσία του. Αντιπροσωπεύει την ατμόσφαιρα και το θέμα του τραγουδιού, που είναι μια βαθιά και μελαγχολική ιστορία αγάπης και απώλειας. Είναι μια λέξη που αμέσως σε βάζει στο κλίμα της συναισθηματικής έντασης του τραγουδιού.
Στη «Romanza», ο Andrea Bocelli μας βάζει μέσα σε μια σκηνή αποχωρισμού που μοιάζει σχεδόν με όνειρο. Ο αφηγητής αισθάνεται ότι εκείνη «πεθαίνει», όμως είναι ήρεμη, σαν να θέλει να κοιμηθεί. Τον αναζητά με τα μάτια, τον πλησιάζει με τα χέρια, τον σφίγγει και ύστερα τον αφήνει αργά. Η επανάληψη του «Ίσως φταίω εγώ, ίσως φταις εσύ» δείχνει δύο ανθρώπους που δεν βρίσκουν μια καθαρή απάντηση για όσα συνέβησαν. Και η ερώτηση «Τι είναι η ζωή; Όλα ή τίποτα, ίσως ούτε ένα γιατί;» είναι τόσο απόλυτη και απλή, που σχεδόν πονάει.
Το τραγούδι μετά δίνει στον έρωτα μια παράξενη, δυνατή εικόνα: «Είναι ένα αγκάθι στην καρδιά που δεν προκαλεί πόνο». Οι άνθρωποι γύρω του είναι σαν έρημος, με άμμο βαθιά στην καρδιά, ενώ εκείνη δεν τον ακούει και δεν τον βλέπει πια. Εκείνος θα ήθελε να έχει το θάρρος και τη δύναμη να της πει πως είναι μαζί της, όμως μένει ακίνητος, κοιτάζοντας. Η αναφορά στην «Ave Maria» φέρνει μια προσευχητική στιγμή, πριν επιστρέψει η εικόνα του τέλους: εκείνη έχει φύγει να κοιμηθεί και δεν μπορεί πια να ακούσει. Είναι ένα τραγούδι γεμάτο αγάπη, ενοχή και σιωπή, όπου το «αργά» κάνει κάθε άγγιγμα να μοιάζει με αποχαιρετισμό.