Balivernes betekent 'onzin' of 'kletspraat'. Het is een ietwat ouderwets en minder alledaags woord, wat het extra interessant maakt.
In de context van het lied zingt Gims: "Pendant ce temps, le temps passe et je subis tes balivernes" (Ondertussen verstrijkt de tijd en onderga ik jouw onzin). Het geeft een gevoel van frustratie weer over loze woorden of nutteloze argumenten, wat een diepere laag toevoegt aan de relatieproblemen die in het nummer worden beschreven.
In “Est-ce que tu m’aimes ?” twijfelt Gims aan een liefde die eerst vanzelfsprekend leek. De twee waren zo close dat een klein signaal al genoeg was: « T’avais juste à lever le cil » [je hoefde alleen je wimper op te tillen]. Hij wilde haar beeld zelfs « graver [...] sous mes paupières » [onder zijn oogleden tatoeëren], zodat hij haar ook in een eeuwige slaap zou blijven zien. Dat is heerlijk overdreven, maar daarna slaat de sfeer om: « J’ai cligné des yeux, tu n’étais plus la même » [ik knipperde met mijn ogen en je was niet meer dezelfde]. De regenbui uit « j’ai vu l’averse » [ik zag de stortbui] klinkt als een beeld voor alle problemen die plotseling zichtbaar worden.
Het refrein blijft expres steken in onzekerheid: « Est-ce que je t’aime ? J’sais pas si je t’aime » [Hou ik van je? Ik weet niet of ik van je hou], gevolgd door dezelfde vraag aan haar. Ook de verlovingsbeelden krijgen een scherpe draai. « Quand je t’ai mis la bague au doigt, j’me suis passé les bracelets » [toen ik je de ring omdeed, deed ik mezelf handboeien om] maakt van een romantische belofte bijna een gevangenis. Later zegt hij dat hij zich pijn deed door op te stijgen zonder het « plafond de verre » [glazen plafond] te zien: een onzichtbare grens die hem tegenhoudt. De charme van het nummer zit precies in die botsing tussen grote liefdesverklaringen en de botte vraag die blijft terugkomen: wie houdt hier eigenlijk nog van wie?