Somnolait komt van het werkwoord somnoler, wat 'sluimeren' of 'dommelen' betekent. Het is een minder alledaags woord dan 'slapen' en roept een gevoel op van halfbewustzijn of een staat van inactiviteit.
In de context van het lied gebruikt GIMS het om te beschrijven hoe zijn rede (ma raison) sluimerde, wat suggereert dat zijn logisch denken op de achtergrond raakte terwijl hij worstelde met innerlijke conflicten. Dit geeft een diepere laag aan zijn emotionele strijd.
In "Zombie" neemt de Frans-Congolese zanger GIMS je mee in een storm van innerlijke twijfel. Hij zingt over een zwaar gevecht in zijn eigen hoofd: "Ma raison somnolait / Ma conscience me conseillait / Mon subconscient m'déconseillait" (Mijn verstand dommelde in / Mijn geweten gaf me raad / Mijn onderbewustzijn raadde het me af). Terwijl zijn verstand slaapt, trekt een stem aan de noodrem met een directe waarschuwing: "Stop, repense à tes mômes" (Stop, denk weer aan je kinderen). Het Franse woord mômes is spreektaal voor kinderen of kleintjes. Hij voelt zich compleet stuurloos, verdwaald in een mist en gemanipuleerd door een ander, tot hij alleen nog een schim van zichzelf is: "Tu n'es que l'ombre de toi-même".
Het refrein raakt meteen de kern van zijn leegte. Hij probeert connecties te maken, maar raakt de draad kwijt: "je tisse des liens, j'en perds le fil" (ik weef banden, ik verlies de draad). Mensen om hem heen roepen het bekende gezegde "L'espoir fait vivre" (Hoop doet leven), maar GIMS vindt dat een loze kreet. Want hoe kan hoop je in leven houden als je je vanbinnen al dood voelt? Hij reageert er keihard op met: "Comment faire vivre? Je suis un zombie" (Hoe kan het doen leven? Ik ben een zombie). Hij zit vastgeketend aan zijn eigen fouten, bouwt naar eigen zeggen in het luchtledige ("construis dans l'vide") en probeert wanhopig te ontsnappen aan zijn verlammende paranoia.