Orizzonte betekent 'horizon'. Het is een prachtig en poëtisch woord dat een gevoel van uitgestrektheid, verte en mogelijkheden oproept, alsof daar waar de lucht de aarde raakt iets bijzonders op je wacht.
In het lied droomt de zanger precies op die plek: "Sogno all'orizzonte" (ik droom aan de horizon). Deze zin drukt een verlangen uit naar iets dat ver weg lijkt, maar toch binnen bereik voelt, en geeft het lied een dromerige, hoopvolle toon.
Hoewel de Engelse titel anders doet vermoeden, is dit klassieke duet tussen Andrea Bocelli en Sarah Brightman geen treurig afscheidsliedje. De Italiaanse tekst vertelt namelijk een heel ander verhaal! Het begint donker en eenzaam: Sarah zingt dat er geen zon in haar kamer schijnt als de ander er niet is ("In una stanza quando manca il sole / Se non ci sei tu con me" [In een kamer wanneer de zon ontbreekt / Als jij niet bij me bent]). Ze vraagt om de ramen te openen en het licht binnen te laten. Zodra Andrea invalt, verandert het gemis in een belofte: zelfs op afstand ben je er toch, als maan en zon aan de hemel.
De echte verrassing zit in het refrein. De beroemde kreet "Time to say goodbye" slaat op het achterlaten van het oude leven om samen te vertrekken. Andrea zingt vol overtuiging "Con te partirò" (Met jou zal ik vertrekken). Ze dromen van reizen op schepen over zeeën die volgens hen niet eens meer bestaan ("Su navi per mari / Che, io lo so / No, no, non esistono più" [Op schepen over zeeën / Die, ik weet het, nee, niet meer bestaan]). Het is een tikkeltje overdreven en theatraal, maar het idee dat je samen naar plekken vaart die je nog nooit hebt gezien, maakt het juist heerlijk om mee te zingen.