Destino kelimesi 'kader' anlamına gelir. Şarkıda, Portofino'da aşkı bulmanın tesadüfi değil, kaderin bir oyunu olduğunu anlatmak için kullanılıyor.
Bu kelime, şarkının romantik ve biraz da mistik havasını güçlendiriyor. Aşkın beklenmedik bir şekilde ortaya çıkışını ve bunun bir yazgı olduğunu vurgulayarak dinleyicide derin bir etki bırakıyor.
İtalyan tenor Andrea Bocelli’nin seslendirdiği bu klasik parça, dinlerken insanı doğrudan İtalya'nın o meşhur sahil kasabasına götürüyor. Şarkı, aşkı kaderin tatlı bir oyunu olarak gören romantik bir anıyla başlıyor: "Lo strano gioco del destino / A Portofino m'ha preso il cuor" ("Kaderin bu garip oyunu, Portofino'da kalbimi çaldı"). Sabahın erken saatlerinde denizin getirdiği o sevgili, şarkıcının hafızasına öyle bir kazınmış ki gözlerini her kapattığında aynı sahili ve beklediği o anı yeniden görüyor.
Sözlerde abartılı dramlar yok; aksine çok net ve duru hatıralar var. "Ricordo un volto tanto amato / E la tua bocca da baciar" ("Çok sevilen o yüzü ve öpülesi dudaklarını hatırlıyorum") diyerek unutamadığı öpücükleri anlatıyor. Şarkının en güzel tarafı ise hüznü tamamen dağıtması: "Non è più triste il mio cammino" ("Artık yolum hüzünlü değil") sözleriyle, aşkı bulduktan sonra hayatının nasıl aydınlandığını açıkça itiraf ediyor.