Абордаж to słowo oznaczające 'abordaż', czyli atak na statek poprzez bezpośrednie starcie i wejście na jego pokład. To termin wojskowy, który rzadko pojawia się w tekstach piosenek, co czyni go intrygującym.
W kontekście tej piosenki, słowo to jest użyte metaforycznie. Podmiot liryczny śpiewa: "Та ти наступаєш ти на абордаж" (Ale ty nacierasz, ty na abordaż), co sugeruje, że ukochana osoba atakuje jego serce lub umysł z taką siłą i determinacją, jak piraci atakujący statek. To potężna metafora miłości, która jest zarówno pociągająca, jak i nieco niebezpieczna.
„Вище Неба” („Wyżej niż niebo”) to piosenka o miłości, która daje szczęście, ale też odbiera równowagę. Podmiot liryczny kończy kolejny dzień z myślą, że ukochana zaraz odejdzie, więc prosi: „Хей хоч сьогодні не йди” [Hej, tylko dzisiaj nie odchodź]. Czuje, że przestaje być sobą, niczego nie widzi ani nie słyszy, a jednocześnie „падаю в небо” [spadam w niebo]. To świetny, paradoksalny obraz: zamiast spadać na ziemię, bohater leci w górę, bez końca i bez miejsca, w którym mógłby się zatrzymać. W refrenie pyta ukochaną: „Мила моя як то я без тебе” [Moja miła, jak ja bez ciebie?] oraz „Чом у душу не пускаєш” [Dlaczego nie wpuszczasz mnie do swojej duszy?]. Ona jest dla niego jednocześnie bardzo blisko i nieosiągalnie wysoko.
Tekst lubi mocne, trochę przesadne obrazy. Zimna woda nie pomaga na gorąco, a zapomnienia nie da się po prostu wypić, bo dusza na to nie pozwala. Oczy ukochanej są „мою небезпеку” [moim zagrożeniem], ale te same oczy przynoszą mu szczęście. Kiedy śpiewa „ти наступаєш... на абордаж” [wchodzisz na pokład podczas abordażu], porównuje jej atak na własne emocje do wejścia na statek. Chciałby milczeć albo uciec, lecz ona wszystko wie i nie pozwala mu odejść. Najbardziej boli go finał refrenu: „Занадто високо літаєш” [Latasz zdecydowanie za wysoko]. To nie spokojna deklaracja miłości, tylko rozmowa człowieka, który nie umie żyć bez drugiej osoby, a nie potrafi dostać się do jej wewnętrznego świata.