Невчасна dosłownie oznacza „nie na czas” lub „spóźniona”. To słowo, choć proste, jest użyte w piosence w bardzo poetycki sposób, nadając mu głębsze znaczenie.
W kontekście tekstu „Холодна, голодна й невчасна” (Zimna, głodna i spóźniona), opisuje ono stan lub cechę, która jest nieodpowiednia, niepasująca do momentu, być może nawet tragiczna w swoim pojawieniu się. To słowo dodaje warstwę melancholii i tajemniczości, sprawiając, że słuchacz zastanawia się, co dokładnie jest „nie na czas” w życiu podmiotu lirycznego.
„Квітка” („Kvitka”, czyli „Kwiat”) to krótka, intensywna opowieść o kimś, kto pojawia się w życiu nagle i zostawia po sobie ślad. Osoba mówiąca opisuje tę relację jako zmienną: „Холодна, голодна й невчасна” [Zimna, głodna i nie w porę], a zaraz potem „То світла, то темна й неясна” [Raz jasna, raz ciemna i niejasna]. To nie jest spokojne uczucie. Jest w nim pragnienie, ból, noc i mocne postanowienie: „Я знаю, я буду, я хочу” [Wiem, będę, chcę].
Najciekawszy obraz pojawia się w refrenie. „Шукай в телефоні мій слід” [Szukaj mojego śladu w telefonie] brzmi jak prośba, by odnaleźć wiadomości, kontakt albo cyfrową pamiątkę po tej osobie. „Цілуй у вікно мої губи” [Całuj moje usta w okno] jest bardziej dziwne i poetyckie, jak gest wykonywany na odległość, bez prawdziwego spotkania. Tytułowy kwiat staje się znakiem na ciele: „Як знак на моєму плечі ти квітка” [Jak znak na moim ramieniu jesteś kwiatem]. Relacja szybko przelatuje przez życie: wspólnie żegnają się „po kole”, latają „po kole”, a na końcu zostaje myśl „Так швидко, так сильно й так мало” [Tak szybko, tak mocno i tak mało]. Właśnie ta mieszanka bliskości, pożegnań i niedosytu nadaje piosence jej nerwowy rytm.