Мольфар (Molfar) Lyrics in Polish by Kozak System
мольфар [molfar] to niezwykłe słowo oznaczające karpackiego czarownika lub uzdrowiciela, związanego z ludową magią i siłami natury. To określenie jest charakterystyczne dla kultury Karpat i rzadko pojawia się w codziennym języku.
W piosence мольфар [molfar] staje się tajemniczą postacią, która próbuje pomóc poległym wojownikom i rozmawia z ziemią. Dzięki temu słowo ma zarówno mistyczny, jak i przejmująco tragiczny wydźwięk.
„Мольфар” to pieśń o człowieku, który idzie przez pole bitwy i próbuje zrobić coś wobec śmierci, choć wie, że jego siły nie wystarczą. Molfar, kojarzony w ukraińskiej tradycji z ludowym uzdrowicielem lub czarownikiem, zbiera ziemię w dłonie, szepcze do niej i wciąga popiół do własnej duszy. Wokół leżą zabici wojownicy i węgiel, a ziemia milczy, przykryta łzami „як сіллю” [jak solą]. To bardzo fizyczny obraz żałoby: łzy szczypią jak sól, popiół osiada w człowieku, a molfar klęka przed poległymi i prosi Boga: „Не карай мольфара, Боже” [Nie karz molfara, Boże]. Wie, że nie jest Bogiem. Może tylko pochować „твоїх полеглих дітей” [Twoje poległe dzieci].
W refrenie wojna zderza się z obrazem karczmy, gdzie grabarz bawi się przy kieliszku. Brzmi to gorzko i absurdalnie, jakby wojna odebrała ludziom normalne reakcje. Później czarna broń zmienia się w bociany: „Обертає чорну зброю на лелеки” [Zamienia czarną broń w bociany]. Bocian staje się znakiem lotu i odejścia, bo poległych nie da się już ocalić. Molfar prosi Boga, by ich uwolnił, a na końcu mówi, że bocianów nie ma już na niebie, bo odleciały. Zostaje płacz „наче вітер” [jak wiatr] i proste, wojenne „Це война” [To wojna].
