Eclipses, İspanyolcada “tutulmalar” demektir ve Güneş ile Ay’ın ayrılığına rağmen bazen yeniden aynı hizaya gelmesini anlatır. Şarkıda bu kelime, imkânsız ya da uzak görünen bir aşkın zaman zaman yeniden kesişmesini simgeleyen şiirsel bir metafor olarak kullanılır.
KAROL G’nin bu şarkısı, yalnız geçirilen geceleri ve biten bir aşkın ardından gelen uykusuzluğu anlatıyor. Anlatıcı, eski sevgilisiyle yaşadığı “besos, caricias y abrazos”u [öpüşleri, okşamaları ve sarılmaları] hatırlarken bardağını tekilayla doldurup, kendisini parçalara ayıran bir aşka kadeh kaldırıyor. “Olvidar me cuesta” [unutmakta zorlanıyorum] derken acele etmeyeceğini, kendi hızında ilerleyeceğini söylüyor. Kalbini de yeni bir “te quiero” falso’dan [sahte bir “seni seviyorum” sözünden] korumaya çalışıyor. Buradaki “to’” ve “pa’”, İspanyolcada günlük konuşmada kısaltılmış “todo” [her şey] ve “para” [için] biçimleri; sözlere samimi, konuşur gibi bir hava katıyor.
Şarkının en güzel fikri, anlatıcının Ay’a dert yanması. “Luna, dime por qué el amor es así” [Ay, aşk neden böyle, söyle bana] diye soruyor ve aşkın acı vermemesi gerektiğini düşünüyor. Eski sevgilisine hâlâ nefret duymadan onu hatırlaması, ayrılığın tamamen öfkeye dönüşmediğini gösteriyor. “La flor se marchitó en los días grises, pero quedan las raíces” [Çiçek gri günlerde soldu, ama kökler kaldı] sözü, ilişkinin görünür kısmı bitse de geride izler kaldığını anlatıyor. Sonra Ay ile Güneş’i örnek veriyor: Ayrı durmaları gerekiyorsa neden bazen tutulma oluyor? Bu, birbirinden uzak kalan iki şeyin yine de kısa bir süreliğine birbirinin ışığını kapatabilmesine dair hoş ve biraz da hüzünlü bir benzetme. Finalde “Cuídame” [Beni koru] diyerek Ay’dan yardım istiyor ve artık aynı acıyı yeniden kabul etmeyeceğini söylüyor.