İmza betekent 'handtekening'. Het is een interessant woord omdat het niet vaak voorkomt in liedjes en hier metaforisch wordt gebruikt.
In de context van het lied,
In 'Imza' deelt ENES 61 zijn diepste verdriet over een verloren liefde. Het nummer opent meteen met de herhalende zin "Kırık kalbimin imzasında sen var, yaralar" [Jij bent in de handtekening van mijn gebroken hart, wonden], wat de kern van zijn pijn perfect weergeeft. Het voelt alsof de geliefde een onuitwisbare stempel heeft gedrukt op zijn gebroken hart.
De artiest beschrijft hoe de problemen, het verdriet en de pijnen maar niet ophouden: "Olmuyor, bitmiyor bu dertler, kederler, acılar" [Het stopt niet, deze problemen, dit verdriet, deze pijnen]. Hij voelt zich verraden door valse beloften: "Yıkıldı bu dünyam, yalandı sözler" [Mijn wereld is ingestort, de woorden waren leugens]. De pijn is zo intens dat hij zegt: "Beni mahvetti son sözlerin, o gözlerin" [Je laatste woorden, die ogen, hebben me verwoest]. Het is een rauw en eerlijk nummer over de littekens die een verloren liefde achterlaat en de eenzaamheid die daaruit voortkomt.