Çark edenim is een unieke en poëtische uitdrukking die letterlijk 'degene die mijn leven in het jouwe verandert' betekent. Het komt van het werkwoord çark etmek, wat 'draaien' of 'omzetten' betekent, vaak in de context van een wiel of een mechanisme.
In de context van dit lied gebruikt Buray het om de diepte van zijn liefde uit te drukken. Hij zingt "Ömrümü ömrüne çark edenim" (Degene die mijn leven in het jouwe verandert), wat suggereert dat zijn geliefde zijn hele bestaan heeft getransformeerd en verweven met het hare. Het is een krachtige metafoor voor een allesomvattende liefde.
In "Kalbime Kalbime" zingt Buray over een liefde die hem volledig in beslag neemt, maar ook veel pijn veroorzaakt. Hij beschrijft zijn geliefde als zijn "serseri ruhum" [rebelse ziel] en "sabah güneşim" [ochtendzon], iemand die zich nestelt in zijn "sırça hayallere" [glazen dromen]. Hij vraagt zich af waar ze heen zou gaan als ze hem verlaat, want zij is degene die zijn naasten benauwd maakt en zijn leven in het hare verandert: "Ömrümü ömrüne çark edenim" [degene die mijn leven in jouw leven verandert].
Het refrein, "Kalbime kalbime / İnecek kalbime" [Naar mijn hart, naar mijn hart / Het zal in mijn hart dalen], benadrukt hoe diep deze persoon hem raakt. Hij is helemaal op, "seve seve bittim eyvah" [ik ben met liefde opgeraakt, helaas], maar zij heeft hem niet eens gekust en heeft geen medelijden met hem: "Bi' kerecik öpmedi / Acımıyor halime" [Ze heeft me geen enkele keer gekust / Ze heeft geen medelijden met mijn toestand]. Hij is volledig in haar ban, "derdine düştüm eyvah" [ik ben in haar problemen gevallen, helaas]. Hij klaagt dat ze niemand liefheeft en degenen die van haar houden niet ziet: "Kimseyi sevmez / Seveni de görmez" [Ze houdt van niemand / Ze ziet degenen die van haar houden ook niet]. Hij voelt zich aan zijn lot overgelaten, "Ele güne kaldım eyvah" [Ik ben aan de mensen overgelaten, helaas]. Hij zou sterven voor haar als ze maar één woord van hem zou onderbreken en er honing op zou smeren: "Bi' lafımı bölse / Bal sürüverse / Ölürüm her haline" [Als ze mijn woord zou onderbreken / En er honing op zou smeren / Zou ik sterven voor al haar toestanden]. Het is een lied over een intense, bijna obsessieve liefde die zowel vreugde als diep verdriet brengt.