Jutrznia σημαίνει κυριολεκτικά «αυγή» ή «πρωινό φως». Είναι μια ποιητική και κάπως σπάνια λέξη, που δεν συναντάται συχνά σε καθημερινές συζητήσεις ή τραγούδια.
Στο τραγούδι, ο LemON χρησιμοποιεί τη λέξη μεταφορικά για να περιγράψει ένα αγαπημένο πρόσωπο ως την «αυγή» του, δηλαδή την πηγή ελπίδας, φωτός και νέων αρχών στη ζωή του. Είναι μια πολύ όμορφη και συναισθηματική χρήση που την κάνει αξιομνημόνευτη.
Το «Jutro» («Αύριο») του LemON κινείται ανάμεσα στο σήμερα, το αύριο και το χθες, σαν ο χρόνος να αλλάζει ανάλογα με το σημείο όπου βρίσκεσαι. Η φράση «Bo w Tokio jest już jutro» [Γιατί στο Τόκιο είναι ήδη αύριο] δίνει μια παιχνιδιάρικη, σχεδόν κινηματογραφική εικόνα: δεν έρχεται το τέλος του κόσμου, αφού κάπου στον πλανήτη η επόμενη μέρα έχει ήδη αρχίσει. Ο αφηγητής όμως δεν είναι καθόλου βέβαιος. «Wciąż waham się wciąż chcę cię mieć» [Ακόμα διστάζω, ακόμα θέλω να σε έχω] λέει, ενώ ζητά από το άλλο πρόσωπο, αν αποφασίσει να φύγει, να μην κοιτάξει μακριά αλλά να κάνει «jeden krok do przodu» [ένα βήμα μπροστά].
Το τραγούδι βάζει απέναντι έναν κόσμο γεμάτο ελαττώματα και θυμό και μια προσωπική καταφυγή: «Ty jesteś moją muzą, moją ciszą» [Είσαι η μούσα μου, η σιωπή μου]. Η εικόνα του East Village, μιας γειτονιάς της Νέας Υόρκης, λειτουργεί σαν αντίθετο ρολόι: «Na East Village nadal wczoraj» [Στο East Village είναι ακόμα χθες]. Έτσι, ο ένας μπορεί να κάνει πίσω «o jeden dzień» [κατά μία μέρα], ενώ ο άλλος προσπαθεί να αποφύγει τα χτυπήματα πηγαίνοντας μπροστά και πίσω σαν άνεμος. Η επανάληψη του «Nie będę myśleć dziś i na jutro to zostawię» [Δεν θα σκέφτομαι σήμερα, θα το αφήσω για αύριο] ακούγεται σαν απόφαση και σαν αναβολή μαζί. Και στο τέλος, παρότι «dłonie drżą» [τα χέρια τρέμουν], ο αφηγητής σηκώνει το σπαθί, ενώ αφήνει την απόλυτη βεβαιότητα σε όσους σκέφτονται λιγότερο. Είναι μια όμορφα αντιφατική στάση: φόβος, επιθυμία και ένα βήμα μπροστά, χωρίς καμία εγγύηση.