Aplaudir betekent 'klappen' of 'applaudisseren'. Het is een interessant woord omdat het niet zo vaak voorkomt in alledaagse liedjes, wat het memorabel maakt.
In de context van het liedje, "Ninguém veio aqui pra te aplaudir" (Niemand is hier gekomen om je te applaudisseren), benadrukt het een gevoel van onafhankelijkheid en het loslaten van de behoefte aan externe goedkeuring. Het moedigt aan om dingen te doen voor jezelf, niet voor de lof van anderen.
In “Reggae Bom” van de Braziliaanse artiest Lagum klinkt iemand die zich niet langer wil laten tegenhouden. De zin “Você não precisa fazer o que não quiser” [Je hoeft niet te doen wat je niet wilt] is direct en bijna geruststellend. Niemand hoeft hier applaus te geven, zegt de verteller, en hij prikt ook door een vreemde blik heen: “Não me olhe com esses olhos / De quem nunca me viu antes” [Kijk me niet aan met die blik van iemand die me nog nooit heeft gezien]. Toch klinkt hij alsof hij deze plek en dit moment al kent: “Antes mesmo eu já estive aqui” [Ik ben hier eerder al geweest].
Dan verschijnt het beeld van iemand die misschien vertrekt voordat de zon opkomt. De verteller is daar niet meer bang voor: “E eu não tenho medo, não mais / De ficar aqui” [En ik ben niet meer bang om hier te blijven]. Hij hoopt dat de ander terugkomt en iets van die fijne reggae meebrengt: “Diz que vai voltar / Traz contigo aquele reggae bom” [Zeg dat je terugkomt / Neem die goede reggae met je mee]. Maar wachten doet hij niet stilletjes. “Não vou ficar parado, amor” [Ik blijf niet stilstaan, lief] maakt het lied lekker eigenwijs: de deur staat open, de muziek mag terugkomen, maar ondertussen gaat zijn leven door. “Cê” in “esperando ’cê chegar” [wachten tot je aankomt] is een informele verkorting van você, oftewel “jij”.