Presumirla oznacza „chwalić się nią” lub „dumnie ją pokazywać”. Końcówka -la odnosi się do ukochanej, a czasownik presumir w tym kontekście nie znaczy „przypuszczać”, lecz „pokazywać z dumą innym”.
W piosence bohater marzy o tym, by dobrze traktować swoją przyszłą partnerkę i dumnie się nią chwalić. To ciekawe słowo, ponieważ pokazuje, jak mały zaimek dołączony do czasownika zmienia jego znaczenie w praktycznym, romantycznym kontekście.
Narrator „Tonto Perdedor” nie udaje twardziela. Od razu przyznaje: „Un tonto perdedor es lo que soy” (głupi frajer, oto kim jestem), a potem robi sobie uczciwy bilans: „Yo sé que estoy feo pero a cambio” (wiem, że jestem brzydki, ale w zamian) ma dobre serce i szlachetny charakter. To szczerość chłopaka, który wie, że urodą nie wygra, i liczy, że to wystarczy.
Refren mówi, czego naprawdę chce: poczuć, czym jest miłość, i móc swoją dziewczynę „Presumirla muy bien” (pokazywać z dumą), tak jak robią inne pary. Nie wymaga wyglądu, chce tylko, żeby ktoś traktował go dobrze. W drugiej zwrotce wychodzi, skąd ten żal: bardzo mu się podobała, dała mu nadzieję, a potem okazało się, że „no soy tu tipo” (nie jestem w twoim typie). Smutne, ale opowiedziane tak prosto, że trudno mu nie kibicować.