HALAZIA Lyrics in Dutch by ATEEZ

파랑새야 [parangsaeya] betekent letterlijk “blauw vogeltje”, met -야 [-ya] als aanspreekvorm: “o, blauw vogeltje”. In de song staat het voor een klein, stil geworden symbool van hoop en vrijheid, wat dit poëtische woord extra bijzonder en memorabel maakt.

In ‘HALAZIA’ klinkt een wereld waarin mensen langzaam hun gevoel kwijtraken. Alles droogt uit, emoties verdwijnen en vrijheid voelt als iets waaraan je vastgebonden zit. De verteller vraagt Halazia om licht te worden en wil opnieuw weten hoe liefde klinkt: “Ik wil de adem van liefde horen”. Het beeld van het kleine blauwe vogeltje zonder stem is sterk: zelfs een symbool van vrijheid kan hier niet meer zingen. Toch begint er een fluistering, die uitgroeit tot “een stem die de wereld op zijn kop zal zetten”. Halazia klinkt in de tekst als de naam van een kracht of licht waar de verteller hulp aan vraagt, niet als een woord dat verder wordt uitgelegd.

Daarna wordt het persoonlijker en vreemder: “Wie ben jij? Het ben gewoon ik, mezelf en ik” en “Wie is de persoon in de spiegel?” De verteller twijfelt aan zijn eigen identiteit tussen het huidige tijdperk en de toekomst. Hij wil weer op een echte manier ademen, dansen, dromen en voelen. Tegenover de koude wereld staan een verborgen waarheid, een golf die alles in beweging brengt en de wens om passie te voelen in plaats van wanhoop. De herhaalde oproep “Geen controle meer, houd je ziel vast” klinkt als verzet tegen een wereld die mensen gevoelloos maakt. Aan het einde blijft één duidelijke vraag over: kan Halazia de duisternis wegnemen en licht brengen?