Romanza to słowo, które dosłownie oznacza „romans” lub „romansową pieśń”. Jest to termin muzyczny, który odnosi się do utworu o lirycznym, sentymentalnym charakterze, często śpiewanego solo.
W kontekście piosenki Andrei Bocellego, tytuł „Romanza” idealnie oddaje jej emocjonalny i melodyjny charakter. To słowo jest kluczem do zrozumienia nastroju i tematyki utworu, który opowiada o miłości, stracie i głębokich uczuciach.
„Romanza” Andrea Bocellego, włoskiego artysty, brzmi jak pożegnanie, które przychodzi zbyt późno. Podmiot liryczny czuje, że ona umiera albo odchodzi na zawsze: „Già la sento morir” [Już czuję, że umiera], a chwilę później „In silenzio se n’è andata a dormir” [W ciszy odeszła spać]. Obrazy są senne i bardzo bliskie: ona szuka go wzrokiem, potem rękami, przyciąga go do siebie i powoli puszcza. Powracające „Forse è colpa mia, forse è colpa tua” [Może to moja wina, może twoja] pokazuje, że nie ma tu prostego oskarżenia. Zostaje pytanie „Ma la vita cos’è?” [Ale czym jest życie?] oraz odpowiedź pełna zwątpienia: „Tutto o niente, forse neanche un perché” [Wszystko albo nic, może nawet bez żadnego powodu].
Najmocniejszy jest refren, który nazywa miłość „spina nel cuore che non fa dolore” [cierniem w sercu, który nie boli]. To dziwny, celny obraz: coś tkwi w środku, ale ból jakby zamilkł. Wokół pojawia się „deserto” [pustynia] i ludzie z piaskiem na dnie serca, a ukochana już go „non senti più, non mi vedi più” [nie słyszysz, nie widzisz]. On chciałby mieć odwagę powiedzieć jej, że jest z nią, lecz potrafi tylko powtarzać „Ave Maria”. Pod koniec nie ma wielkiego rozwiązania. Jest bezruch, wyrzut sumienia i świadomość, że ona już zasnęła, a on pozostał sam ze słowami, których nie zdążył wypowiedzieć.