Learn Polish With KORTEZ with these 23 Song Recommendations (Full Translations Included!)

Have you ever known a secret that you didn't want to be true? In "Od Dawna Już Wiem," which means "I've Known for a Long Time," Polish artist KORTEZ sings from the perspective of someone whose relationship is ending. He tells his partner to leave quietly, but he also reveals a painful truth: he has been aware of the problems for a long time. It's a song about the quiet suffering that happens when love fades but life has to continue.

The singer is heartbroken, but his main concern is protecting his children from the painful reality. He asks his partner to lie to them, to create a story where he is away working and still loves her. He says, "Dzieciom mów, że tyram gdzieś na chleb / I kłam, i kłam, że wciąż kochasz mnie" (Tell the children I'm working hard for a living somewhere / And lie, and lie, that you still love me). This song captures the deep sadness of pretending everything is okay for the sake of others, even when you're falling apart inside.

Have you ever wanted someone to stay so badly you could barely find the words? That's the powerful feeling at the heart of Kortez's song, "Zostań," which simply means "Stay" in Polish. The singer isn't making grand promises or declaring undying love. Instead, he's making a raw and honest plea, admitting his fear of being alone and asking for simple companionship.

He asks the person to stay, even though he feels he can't give them everything they deserve. He suggests they put off the difficult questions and the things that feel too big to handle right now. All he wants is for them to be there, patiently, day by day. It's a beautiful and vulnerable song about needing someone's presence more than anything else, even if you can't quite call it love... yet.

Pieseň "Zostań" od poľského umelca KORTEZ je taká úprimná prosba o to, aby niekto zostal. Je to o strachu byť sám a o tej hlbokej túžbe po blízkosti. KORTEZ spieva:

"Zostań, jak nikt mnie znasz Przecież dobrze wiesz Boję się być sam"

[Zostaň, nikto ma nepozná tak ako ty Veď dobre vieš Bojím sa byť sám]

Je to priznanie zraniteľnosti, ktoré je tak dojemné. Hovorí, že aj keď si nemôže dovoliť všetko, čo by mohol dať, prítomnosť toho druhého je to najdôležitejšie. Naozaj sa mi páči, ako hovorí:

"Zostań, nie szukaj już Gdzieś daleko Tego co masz tu"

[Zostaň, už nehľadaj Niekde ďaleko To, čo máš tu]

Je to o tom, oceniť prítomnosť a to, čo už máme, namiesto hľadania niečoho iného. A aj keď nehovorí, že je to láska, priznáva, že táto osoba je všetko, čo v živote potrebuje. Je to krásne a jednoduché posolstvo o dôležitosti ľudskej blízkosti.

KORTEZ'i lugu "Zostań" on nii ilus ja aus palve, et keegi jääks. See on lugu, mis räägib hirmust üksi jääda ja soovist, et keegi oleks lihtsalt sinu kõrval, isegi kui sa ei suuda talle kõike pakkuda.

Laulus kordub palve "Zostań" [Jää], mis näitab, kui oluline see palve on. Laulja tunnistab, et teine inimene tunneb teda paremini kui keegi teine: "jak nikt mnie znasz" [nagu keegi teine mind ei tunne]. Ta kardab üksi olla: "Boję się być sam" [Ma kardan üksi olla]. See on nii siiras tunne! Ta palub, et teine jääks lihtsalt päevast päeva tema kõrvale, ilma liigsete sõnadeta: "bez zbędnych słów / Tak jak teraz / Cierpliwie obok bądź po prostu dzień po dniu" [ilma liigsete sõnadeta / Just nagu praegu / Ole lihtsalt kannatlikult minu kõrval päevast päeva]. Ja kuigi ta ei ütle, et see on armastus, tunnistab ta: "Jesteś wszystkim czego w życiu trzeba mi" [Sa oled kõik, mida ma elus vajan]. See on nii liigutav ja ehe lugu!

Písnička "Zostań" od Kortez je taková něžná prosba, skoro šepot, aby ten druhý zůstal. Je to o strachu být sám, což je vidět v řádku "Boję się być sam" [Bojím se být sám].

Kortez tady říká, že i když si nemůže dovolit všechno, co by chtěl dát ("choć nie stać mnie na to wszystko co mi możesz dać" [i když si nemůžu dovolit všechno, co mi můžeš dát]), tak ať ten druhý zůstane. Je to takové upřímné vyznání, že i když to možná není ta velká láska ("nie powiem ci że to miłość" [neřeknu ti, že je to láska]), tak ten člověk je pro něj vším, co v životě potřebuje ("choć jesteś wszystkim czego w życiu trzeba mi" [i když jsi vším, co v životě potřebuji]). Je to prostě o tom být spolu, den po dni, bez zbytečných slov, jen tak, jak to je teď.

Wat een prachtig nummer is "Zostań" van Kortez! Het is een heel direct en emotioneel lied waarin de zanger smeekt om iemand te laten blijven. Hij begint meteen met de kern: "Zostań, jak nikt mnie znasz" [Blijf, niemand kent me zoals jij]. Het is duidelijk dat deze persoon heel belangrijk voor hem is, iemand die hem door en door kent en bij wie hij zich kwetsbaar durft op te stellen. Hij geeft toe dat hij bang is om alleen te zijn: "Boję się być sam" [Ik ben bang om alleen te zijn].

Het lied gaat verder met de wens dat deze persoon gewoon blijft, zelfs als de zanger niet veel te bieden heeft: "Zostań, choć nie stać mnie na to wszystko co mi możesz dać" [Blijf, ook al kan ik me niet alles veroorloven wat jij me kunt geven]. Het gaat niet om materiële zaken, maar om de aanwezigheid en de nabijheid. Hij vraagt om geduld en simpelweg naast hem te zijn, dag na dag: "Tak jak teraz, cierpliwie obok bądź po prostu dzień po dniu" [Zoals nu, wees geduldig naast me, gewoon dag na dag]. Het is een oprechte, bijna wanhopige, maar ook hoopvolle oproep om te blijven, zelfs zonder de grote woorden van liefde, want zij is alles wat hij nodig heeft: "Choć jesteś wszystkim czego w życiu trzeba mi" [Hoewel je alles bent wat ik in het leven nodig heb].

U pesmi

Korteza dziesma “Od Dawna Już Wiem” jeb “Es jau sen zinu” ir klusa, ļoti konkrēta atvadīšanās aina. Kāds aiziet no kopīgās mājas, un palikušais lūdz: “Wyjdź po cichu, nie pal światła” [Aizej klusi, neiededz gaismu]. Viņš pat iedomājas, ka aizgājēja sapnī vēl pieskarsies viņa deniņiem. Durvis varētu nebūt pilnībā aizvērtas, jo viņš saka: “Jeśli kiedyś zechcesz wrócić, wiedz, że tutaj nic nie zmieni się” [Ja kādreiz gribēsi atgriezties, zini, ka te nekas nemainīsies]. Taču šī cerība skan vairāk kā nogurusi pieķeršanās, nevis īsts plāns.

Īpaši spēcīga ir saruna par bērniem. Sievietei tiek lūgts viņiem teikt, ka viņš kaut kur smagi strādā, lai nopelnītu iztiku. Poļu sarunvalodas izteiciens “tyram gdzieś na chleb” [rukāju kaut kur, lai nopelnītu maizei] nav par maizi burtiski, bet par iztikas pelnīšanu. Viņai jāstāsta arī, ka viņš svētkos bērnus apciemos, un jāatkārto, ka joprojām viņu mīl un vēlas. Dziesmas runātājs šo melu būtībā jau sen redz cauri: “Wierz mi lub nie, od dawna już wiem” [Tici man vai netici, es jau sen zinu]. Viņš atdod vecās plates, kuru skaņas zina no galvas, un saka sadedzināt viņa dzejoļus, jo katrs to pants atklāti izsmej viņus abus. Tas ir sāpīgi tiešs stāsts par attiecībām, kurās palikušas kopīgas mantas, bērni un rūpīgi uzturēti meli.

I den här sången lämnar någon hemmet nästan ljudlöst: ”Wyjdź po cichu, nie pal światła” [Gå ut tyst och tänd inte lampan]. Ändå finns en liten dörr öppen för återkomst. Personen ber den andra att i drömmen röra vid hans tinning och säger: ”Jeśli kiedyś zechcesz wrócić, wiedz, że tutaj nic nie zmieni się” [Om du någon gång vill komma tillbaka, ska du veta att ingenting här kommer att förändras]. De gamla skivorna får följa med, eftersom han redan kan varje ljud utantill. Det är en vardaglig detalj, men också ganska bitter: hon kan ta sakerna, medan han blir kvar med minnena.

Det mest brutala finns i uppmaningen om barnen: ”Dzieciom mów, że tyram gdzieś na chleb” [Säg till barnen att jag sliter någonstans för att tjäna pengar till bröd]. Ordet tyram är vardagligt och betyder ungefär ”jag jobbar hårt” eller ”sliter”. Han ber henne dessutom ljuga och säga att hon fortfarande älskar honom och vill ha honom. Samtidigt hävdar han: ”Od dawna już wiem” [Jag har vetat det länge]. Därför låter ”Wierz mi lub nie” [Tro mig eller tro mig inte] nästan trotsigt. Han säger sig tåla mer än han själv trodde, ber henne bränna hans dikter och kallar deras gamla kärlek för något som varje vers öppet hånar. Till barnen lovas också ett besök vid jul, även om det kanske bara är ännu en lögn. Det är en väldigt rak sång om separation, lögner som ska skydda barnen och en person som redan förstått sanningen.

Пісня KORTEZ «Zostań» [Залишся] – це таке щире благання про те, щоб близька людина залишилася поруч. Це не просто прохання, це визнання вразливості, коли співак каже: «Boję się być sam» [Я боюся бути сам]. Він розуміє, що, можливо, не може запропонувати все, що хочеться, про що свідчать слова: «choć nie stać mnie na to wszystko, co mi możesz dać» [хоч я не можу дозволити собі все, що ти можеш мені дати]. Але це не зменшує його бажання, щоб ця людина була поруч.

Це пісня про те, як цінувати присутність когось, хто знає тебе краще за всіх, і про те, як знаходити розраду в цій близькості. Він просить залишатися «bez zbędnych słów» [без зайвих слів], просто бути поруч, день за днем. І хоча він не називає це коханням, він зізнається: «Jesteś wszystkim czego w życiu trzeba mi» [Ти все, що мені потрібно в житті]. Це така зворушлива пісня про глибоку прихильність і потребу в іншій людині.

Korteza dziesma "Zostań" ir kā atklāta saruna ar kādu ļoti tuvu cilvēku. Dziesmas vārdi ir pilni ar ilūziju par to, ka negribas palikt vienam. Klausoties šo dziesmu, var just, ka dziedātājs lūdz otru cilvēku palikt, jo viņš ir vienīgais, kurš viņu patiesi pazīst.

Dziesma ir par to, cik svarīgi ir, lai blakus būtu kāds, kurš tevi saprot un pieņem tādu, kāds esi, pat ja tu nevari piedāvāt visu, ko viņš varētu vēlēties. "Zostań, jak nikt mnie znasz" [Paliec, tu mani pazīsti kā neviens cits] un "Boję się być sam" [Es baidos būt viens] – šīs rindas patiesi atspoguļo to, cik dziļas ir dziedātāja jūtas un cik ļoti viņš vēlas, lai šis cilvēks paliek. Tā ir dziesma par mīlestību, kas nav jādefinē, bet vienkārši jādzīvo dienu no dienas.

Kortez on Poola artist ja tema lugu "Od Dawna Już Wiem" (Ma tean juba ammu) on sügavalt emotsionaalne lahkumislaul. See räägib loo inimesest, kes palub oma partneril vaikselt lahkuda, ilma tuld süütamata, ja isegi unes tema põske puudutada. See on kurb, kuid samas ka lootusrikas, sest laulja ütleb, et kui partner peaks kunagi tagasi tahtma tulla, siis siin ei muutu midagi: "Wiedz, że tutaj nic nie zmieni się" (Tea, et siin ei muutu midagi).

Laulja palub oma partneril kaasa võtta vanad plaadid, mida too armastas, öeldes, et ta teab niikuinii iga heli peast. Ta palub isegi lastel valetada, et ta töötab kusagil leiva eest ja et partner teda ikka veel armastab. See on valus, aga samas ka ilus viis, kuidas proovida kaitsta lapsi ja iseennast. Laulja tunnistab: "Od dawna już wiem" (Ma tean juba ammu) ja "Sam się dziwię ile można znieść" (Isegi ma imestan, kui palju on võimalik taluda). See näitab, et ta on seda olukorda juba pikalt ette näinud ja sellega leppinud.

„Od Dawna Już Wiem“ [Отдавна знам] от KORTEZ е песен, която те потапя в света на един мъж, който се сбогува с любимата си, но не по обичайния начин. Той я моли да си тръгне тихо, без да пали светлини, и да го докосне насън: „Wyjdź po cichu, nie pal światła We śnie dotknij mojej skroni“ [Излез тихо, не пали светлината Докосни слепоочието ми насън].

Въпреки че пътят им се разделя, той иска тя да вземе старите плочи, които е харесвала, защото той вече знае наизуст всяка тяхна нотка. „Te stare płyty weź, lubiłaś je I tak na pamięć znam ich każdy dźwięk“ [Вземи тези стари плочи, харесваше ги И така знам наизуст всеки техен звук]. Той дори я моли да лъже децата, че все още го обича и че той работи някъде за хляба си. Това е доста силно, нали? „Dzieciom mów, że tyram gdzieś na chleb I kłam, i kłam, że wciąż kochasz mnie, że chcesz“ [Кажи на децата, че се трудя някъде за хляб И лъжи, и лъжи, че все още ме обичаш, че искаш]. Всичко това води до повтарящото се признание: „Od dawna już wiem“ [Отдавна знам], което показва примирение с неизбежното, но и дълбока, тиха болка.

Kortez låt "Zostań" är en otroligt ärlig och sårbar vädjan till någon att stanna kvar. Han uttrycker en djup rädsla för att vara ensam: "Boję się być sam" [Jag är rädd för att vara ensam]. Det är inte en grandios kärleksförklaring, utan snarare en önskan om närhet och trygghet, även om han inte kan erbjuda materiella saker: "choć nie stać mnie na to wszystko co mi możesz dać" [även om jag inte har råd med allt du kan ge mig].

Låten handlar om att vara nöjd med nuet och inte söka något mer komplicerat. Han ber personen att inte leta efter något långt borta som de redan har: "nie szukaj już gdzieś daleko tego co masz tu" [leta inte längre långt borta efter det du har här]. Det är en enkel, daglig närvaro han söker: "Cierpliwie obok bądź po prostu dzień po dniu" [Var bara tålmodigt bredvid, dag efter dag]. Även om han inte säger att det är kärlek – "nie powiem ci że to miłość" [jag kommer inte säga dig att det är kärlek] – erkänner han att personen är allt han behöver i livet.

U pjesmi "Od Dawna Już Wiem" Kortez nam priča o teškom rastanku, ali na način koji je istovremeno tužan i pomalo ciničan. Čini se da se obraća osobi koja odlazi, dajući joj upute kako da se iskrade: "Wyjdź po cichu, nie pal światła" [Izađi tiho, ne pali svjetlo].

Iako je kraj, on joj govori da uzme stare ploče jer ih je voljela, dok on ionako zna svaku notu napamet. Najzanimljiviji dio je kako joj govori da laže djeci, da kaže da on "tyram gdzieś na chleb" [negdje rinta za kruh] i da ih i dalje voli. Ponavlja "Wierz mi lub nie, Od dawna już wiem" [Vjerovala ili ne, odavno već znam], što pokazuje da je svjestan situacije i da je spreman na nju. Čak joj dopušta da spali njegove pjesme, jer "jawnie szydzi z nas ich każdy wers" [svaki njihov stih otvoreno nam se ruga]. To je prilično mračan, ali iskren pogled na kraj veze.

KORTEZ’in “Od Dawna Już Wiem” adlı şarkısında bir ayrılık sahnesi sessiz, neredeyse fısıltıyla yaşanıyor. Anlatıcı karşısındaki kişiye “Wyjdź po cichu, nie pal światła” [Sessizce çık, ışığı yakma] diyor. Yine de kapıyı tamamen kapatmıyor: “Jeśli kiedyś zechcesz wrócić, wiedz, że tutaj nic nie zmieni się” [Bir gün geri dönmek istersen, bil ki burada hiçbir şey değişmeyecek]. Eski plakları almasını istiyor, çünkü onların her sesini zaten ezbere biliyor. Bu ayrıntı, evde kalan sessizliği ve birlikte yaşanmış zamanın ağırlığını çok güzel anlatıyor.

Şarkının en sert tarafı çocuklarla ilgili sözlerde ortaya çıkıyor. Karşısındaki kişiden çocuklara “tyram gdzieś na chleb” [bir yerde ekmek parası için didiniyorum] demesini istiyor. Buradaki “tyram”, günlük ve oldukça kaba bir ifadeyle çok çalışmak, geçinmek için didinmek demek. Ardından “kłam, że wciąż kochasz mnie” [hâlâ beni sevdiğini söyleyerek yalan söyle] diyor. Anlatıcı her şeyi uzun zamandır bildiğini söylese de bu yalanların sürmesine izin veriyor. “A moje wiersze spal” [Şiirlerimi yak] derken kendi yazdıklarının artık ilişkileriyle alay ettiğini düşünüyor. Sonunda çocuklara bayramda geleceğini söylemesini ister. “Od dawna już wiem” [Uzun zamandır biliyorum] cümlesi tekrarlandıkça, şaşırtıcı olanın gerçeği öğrenmek değil, insanın buna ne kadar dayanabildiği olduğu hissediliyor.

La canzone "Zostań" di KORTEZ è una richiesta semplice e diretta di rimanere. L'artista polacco canta con una vulnerabilità che ti colpisce dritto al cuore. Nonostante la sua paura di essere solo ("Boję się być sam" [Ho paura di essere solo]), non promette amore eterno, ma un desiderio più profondo di compagnia e comprensione.

Kortez non ha molto da offrire materialmente ("choć nie stać mnie na to wszystko, co mi możesz dać" [anche se non posso permettermi tutto quello che puoi darmi]), ma chiede all'altra persona di restare, di essere presente giorno dopo giorno ("Cierpliwie obok bądź po prostu dzień po dniu" [Sii semplicemente lì pazientemente giorno dopo giorno]). È una canzone che parla della bellezza di una presenza costante e silenziosa, anche quando le parole d'amore non vengono pronunciate esplicitamente ("nie powiem ci, że to miłość, choć jesteś wszystkim czego w życiu trzeba mi" [non ti dirò che è amore, anche se sei tutto ciò di cui ho bisogno nella vita]).

Kortez' sang "Od Dawna Już Wiem" er en hjertegribende fortælling om et forhold, der slutter, men hvor følelserne stadig hænger ved. Teksten er fyldt med en melankolsk resignation, hvor fortælleren beder sin tidligere partner om at forlade hjemmet stille og roligt, "Wyjdź po cichu, nie pal światła" [Gå stille, tænd ikke lyset]. Det er en sang om at give slip, men med en underliggende smerte, der viser sig i linjer som "Jeśli kiedyś zechcesz wrócić Wiedz, że tutaj nic nie zmieni się" [Hvis du nogensinde vil vende tilbage Vær sikker på, at intet vil ændre sig her].

Det er fascinerende, hvordan fortælleren beder sin eks om at tage de gamle plader med, "Te stare płyty weź, lubiłaś je" [Tag de gamle plader, du kunne lide dem], selvom han kender hver eneste lyd udenad. Han beder hende også om at lyve for børnene, "Dzieciom mów, że tyram gdzieś na chleb I kłam, i kłam, że wciąż kochasz mnie, że chcesz" [Fortæl børnene, at jeg slider for brødet et sted Og lyv, og lyv, at du stadig elsker mig, at du vil]. Det er en barsk ærlighed om smerten ved at opretholde en facade for børnenes skyld, og linjen "Sam się dziwię ile można znieść" [Jeg undrer mig selv over, hvor meget man kan holde ud] rammer virkelig dybt. Det er en sang, der handler om at acceptere virkeligheden, selv når den er svær, og om de løgne vi fortæller os selv og andre for at komme igennem.

Kortezo daina „Od Dawna Już Wiem“ [Jau seniai žinau] – tai tikra atsisveikinimo baladė, kupina skausmo ir susitaikymo. Dainos žodžiai piešia išsiskyrimo paveikslą, kuriame vienas žmogus prašo kito išeiti tyliai, neįjungiant šviesos: „Wyjdź po cichu, nie pal światła“ [Išeik tyliai, neįjunk šviesos]. Tai sukuria intymią, bet liūdną atmosferą, tarsi norint išvengti dar didesnio skausmo.

Man ypač patinka, kaip dainoje kalbama apie prisiminimus. Dainos herojus siūlo pasiimti senas plokšteles, kurias mylėjo jo partnerė: „Te stare płyty weź, lubiłaś je“ [Pasiimk tas senas plokšteles, tu jas mėgai]. Tačiau jis priduria, kad ir taip žino kiekvieną jų garsą mintinai: „I tak na pamięć znam ich każdy dźwięk“. Tai rodo, kad nors fiziniai daiktai gali iškeliauti, prisiminimai išlieka. Jis netgi prašo meluoti vaikams, kad vis dar jį myli: „I kłam, i kłam, że wciąż kochasz mnie, że chcesz“ [Ir meluok, ir meluok, kad vis dar mane myli, kad nori]. Tai yra labai stiprus ir skausmingas prašymas, atskleidžiantis norą apsaugoti vaikus nuo tiesos. Pabaigoje jis kartoja: „Wierz mi lub nie Od dawna już wiem“ [Tikėk manimi ar ne Jau seniai žinau], kas parodo, kad jis jau seniai jautė, jog viskas baigsis, ir yra su tuo susitaikęs, nors ir stebisi, kiek daug galima ištverti: „Sam się dziwię ile można znieść“ [Pats stebiuosi, kiek daug galima ištverti].

I «Od Dawna Już Wiem», som betyr «Jeg har visst det lenge», møter vi en person som ser ut til å bli forlatt, men som allerede kjenner sannheten. Han ber den andre gå stille ut og ikke slå på lyset: «Wyjdź po cichu, nie pal światła» [Gå stille ut, ikke slå på lyset]. Samtidig finnes det et lite håp om at hun en dag kommer tilbake, selv om han sier at ingenting her kommer til å forandre seg. Hun kan ta med seg de gamle platene hun likte, mens han sier at han kjenner hver eneste lyd utenat. Detaljene gjør scenen svært konkret, nesten som et stille farvel hjemme i stua.

Det mest bitre kommer når han ber henne lyve til barna: «Dzieciom mów, że tyram gdzieś na chleb» [Si til barna at jeg sliter et sted for å tjene til brødet]. «Tyram» er dagligtale og betyr at han jobber hardt, eller sliter, for å tjene penger. Hun skal også si at hun fortsatt elsker ham og vil ha ham, selv om han allerede vet at det ikke stemmer. Han lover å besøke barna i høytiden, mens diktene hans kan brennes fordi hvert vers gjør narr av dem. «Wierz mi lub nie, od dawna już wiem» [Tro meg eller ikke, jeg har visst det lenge] blir derfor en kald og nesten sta gjentakelse. Det er nettopp denne blandingen av omsorg, løgn og selvinnsikt som gjør teksten så sterk: Han ber om at familien skal skjermes, men nekter samtidig å late som om han ikke forstår hva som skjer.

Kortez v pesmi "Od Dawna Już Wiem" (Že dolgo vem) pripoveduje zgodbo o bolečem slovesu, polnem grenkobe in nekakšne sprijaznjenosti. Zdi se, da je pevec že dolgo vedel, da se bo razmerje končalo, in zdaj se sooča z realnostjo. Prosi partnerko, naj odide tiho, ne da bi prižgala luči: "Wyjdź po cichu, nie pal światła" (Pojdi tiho, ne prižigaj luči). To kaže na željo po izogibanju drami in bolečini, ki bi jo prinesel odprt konflikt.

Posebej zanimivo je, kako se spopada z idejo o prihodnosti in spominih. Prosi jo, naj vzame stare plošče, ki jih je imela rada, čeprav sam pozna vsak njihov zvok na pamet: "Te stare płyty weź, lubiłaś je / I tak na pamięć znam ich każdy dźwięk" (Vzemi te stare plošče, imela si jih rada / In tako na pamet poznam vsak njihov zvok). To je resnično ganljivo, saj kaže, kako globoko so ti spomini vtisnjeni vanj. Prav tako jo prosi, naj otrokom laže o njem in o tem, da ga še vedno ljubi, kar je precej brutalno in iskreno hkrati: "Dzieciom mów, że tyram gdzieś na chleb / I kłam, i kłam, że wciąż kochasz mnie, że chcesz" (Otrokom reci, da trdo delam nekje za kruh / In laži, in laži, da me še vedno ljubiš, da si želiš). To je resnično močan vpogled v kompleksnost ločitve in željo po zaščiti otrok, čeprav s prevaro.

„Od Dawna Już Wiem“ je pesma o rastanku u kojem se zajednički život još vidi kroz male, kućne prizore. Glas koji peva kaže: „Wyjdź po cichu, nie pal światła“ [Izađi tiho, ne pali svetlo], a zatim zamišlja da ga ona u snu dodiruje po slepoočnici. Ako poželi da se vrati, ovde se, po njegovim rečima, ništa neće promeniti. Čak joj kaže da ponese stare ploče koje je volela, jer on njihove zvuke već zna napamet. Ta sitnica čini rastanak još ličnijim: muzika ostaje u stanu i kada osobe više nisu zajedno.

Najbolniji deo je molba da se deci priča priča koja nije sasvim istinita: „Dzieciom mów, że tyram gdzieś na chleb“ [Reci deci da negde teško radim za hleb]. Poljski glagol „tyrać“ znači naporno, iscrpljujuće raditi. On traži i da ona laže da ga još voli i želi, kao i da će ih posetiti za praznike. Refren „Od dawna już wiem“ [Odavno već znam] zvuči kao priznanje da je sve shvatio, dok se sam čudi koliko toga može da podnese. A svoje pesme joj prepušta bez mnogo nežnosti: neka ih spali, jer svaki stih otvoreno ismeva njih dvoje. Upravo ta mešavina nežnih uspomena, laži zbog dece i gorkog humora daje pesmi njen težak, ali vrlo ljudski glas.

Dans « Od Dawna Już Wiem », titre que l’on peut traduire par « Je le sais depuis longtemps », Kortez imagine une séparation racontée à voix basse, presque comme une scène de nuit. « Wyjdź po cichu, nie pal światła » [Sors doucement, n’allume pas la lumière] : la personne est invitée à partir sans réveiller personne. Pourtant, la porte reste un peu ouverte. Si elle revient un jour, « tutaj nic nie zmieni się » [sache qu’ici, rien ne changera]. Les vieux disques peuvent partir avec elle, même si le narrateur connaît déjà chaque son par cœur.

Le plus dur arrive avec les enfants. Il demande à l’autre de leur dire qu’il travaille quelque part « na chleb » [pour gagner son pain], une expression courante qui signifie simplement gagner de quoi vivre. Elle doit aussi leur dire, encore et encore, qu’elle l’aime et qu’elle veut revenir. Ce mensonge est terrible, mais le narrateur affirme : « Od dawna już wiem » [Je le sais depuis longtemps]. Il dit même être surpris de tout ce qu’on peut supporter. Ses poèmes, eux, peuvent être brûlés, car chaque vers se moque ouvertement d’eux. Entre les disques, les enfants, la visite promise pour les fêtes et les poèmes à détruire, la chanson montre quelqu’un qui comprend très bien la fin de l’histoire, tout en laissant l’autre raconter une version plus douce.