
The 23 Year Old Burzumer es un artista de Noruega.
En esta canción un hombre queda varado en el Ártico mientras ve morir a todo su grupo. Empieza con una frase que no deja lugar a dudas, "The rest of my group’s dead" [El resto de mi grupo está muerto], y lo deja solo, preguntándose si será el siguiente. Lo más cruel es que está rodeado de agua que no puede beber: "Water all around" [Agua por todos lados], "But too cold" [Pero demasiado fría]. Muere de sed en medio del hielo, algo que parece imposible hasta que te fijas en los detalles.
Hacia el final el frío deja de doler y empieza a sentirse como calor, el efecto real que sufren los cuerpos con hipotermia extrema justo antes de morir. La última línea lo dice sin adornos: "Finally warm as I fade to white" [Finalmente cálido mientras me desvanezco hacia el blanco]. No hay rescate ni final feliz, solo la rendición lenta de alguien que ya no puede seguir luchando.
Prepare-se para uma experiência intensa com "Dying Of Thirst In The Arctic" do The 23 Year Old Burzumer! Esta música nos leva a um cenário de desespero no Ártico, onde o protagonista está "Camped in the Arctic" [Acampado no Ártico], completamente sozinho. A situação é terrível: "The rest of my group's dead" [O resto do meu grupo está morto], e ele se pergunta se será o próximo.
A letra descreve um frio insuportável e a ironia de estar cercado por água, mas sem poder bebê-la: "Water all around / But too cold" [Água por toda parte / Mas muito fria]. A esperança de resgate se esvai, pois "Our plane never came" [Nosso avião nunca veio]. É uma canção sobre a aceitação de um destino cruel, com a dor física e a fraqueza tomando conta, e o desejo final por "One last drink" [Um último gole]. O fim é quase poético, com a boca não mais seca, mas "frozen in ice" [congelada no gelo], e uma sensação de calor ao "fade to white" [desvanecer para o branco]. É uma jornada sombria, mas fascinante, sobre a luta pela sobrevivência e a inevitabilidade da morte em um ambiente tão hostil.
En esta canción un hombre queda varado en el Ártico mientras ve morir a todo su grupo. Empieza con una frase que no deja lugar a dudas, "The rest of my group’s dead" [El resto de mi grupo está muerto], y lo deja solo, preguntándose si será el siguiente. Lo más cruel es que está rodeado de agua que no puede beber: "Water all around" [Agua por todos lados], "But too cold" [Pero demasiado fría]. Muere de sed en medio del hielo, algo que parece imposible hasta que te fijas en los detalles.
Hacia el final el frío deja de doler y empieza a sentirse como calor, el efecto real que sufren los cuerpos con hipotermia extrema justo antes de morir. La última línea lo dice sin adornos: "Finally warm as I fade to white" [Finalmente cálido mientras me desvanezco hacia el blanco]. No hay rescate ni final feliz, solo la rendición lenta de alguien que ya no puede seguir luchando.
Piesa „Dying Of Thirst In The Arctic” de The 23 Year Old Burzumer te aruncă direct într-o poveste de supraviețuire extremă. Imaginează-ți asta: ești campat în Arctica, complet singur, după ce restul grupului tău a murit. Versurile „Camped in the Arctic / Stranded all alone / The rest of my group's dead / Will I be next” [Campat în Arctica / Eșuat complet singur / Restul grupului meu e mort / Voi fi eu următorul?] te fac să simți disperarea și frigul pătrunzător.
Artistul norvegian descrie o luptă brutală cu natura: „It's so cold / There's nothing but snow / Fury of the pole / A blizzard of woe” [E atât de frig / Nu e nimic altceva decât zăpadă / Furia polului / Un viscol de suferință]. Chiar dacă ești înconjurat de apă, nu poți bea nimic pentru că totul e înghețat – „Water all around / But too cold” [Apă peste tot / Dar prea rece]. Este o ironie crudă a sorții, care culminează cu resemnarea: „And so I'll die alone / My fate is sealed” [Și așa voi muri singur / Soarta mea e pecetluită]. E o piesă intensă, care te face să te gândești la fragilitatea vieții în fața forțelor naturii.
Essa música parece um conto de horror nórdico em forma de som. Logo no começo, o cenário é calmo e quase bonito: “The winter forest blooms / With ice and frost and snow” [a floresta de inverno floresce / com gelo, geada e neve], com “Tranquil silence, Chilling breeze” [silêncio tranquilo, brisa gelada] sob o brilho do norte. Só que, no meio dessa paisagem gelada, surge algo estranho: “A lonely lost wandering shade” [uma sombra solitária, perdida e errante] rondando a floresta. A natureza é linda e silenciosa, mas ao mesmo tempo esconde algo escuro e perigoso, como se a floresta estivesse observando quem entra ali.
Quando o chão se rompe em “Ground breaks, Trapped below / Black Waters, Sheets of Ice” [o chão se parte, preso abaixo / águas negras, lençóis de gelo], a música vira praticamente um pesadelo submarino. A pessoa cai sob o gelo, se afoga tentando “Scratching the frozen ceiling” [arranhar o teto congelado], com as mãos ficando dormentes e o sol sumindo: “Arms stretched out toward fading sun” [braços estendidos em direção ao sol que se apaga]. A parte mais sombria é quando a letra mistura morte e mitologia: “In ice land hides river Styx” [na terra de gelo se esconde o rio Estige], como se esse lago congelado fosse a passagem para o além. E o pior: tudo se repete em um ciclo eterno, “Cycle for the rest of time” [ciclo para o resto do tempo]. É como se a pessoa estivesse presa entre a vida e a morte, voltando sempre à mesma floresta gelada, ao mesmo erro, ao mesmo afogamento nas “Black Waters, Sheets of Ice” [águas negras, lençóis de gelo].
Esta cancion de The 23 Year Old Burzumer describe una muerte lenta bajo el hielo, con el bosque como unico testigo. Abre con "The winter forest blooms" [El bosque de invierno florece], una imagen que invierte lo esperado: en vez de primavera, es el frio el que le da vida a la escena. La letra sigue a alguien que se hunde bajo la superficie congelada de un lago: "Hands go numb in chilling waters" [Las manos se adormecen en aguas heladas] y "Scream for help to no avail" [Gritar pidiendo ayuda sin exito] marcan el momento en que ya no hay salida.
Hacia el final la cancion cruza hacia el mito: "In ice land hides river Styx" [En la tierra helada se esconde el rio Styx] conecta el agua negra del titulo con el rio que separaba a los vivos de los muertos en la tradicion griega. No hay rescate ni final feliz, solo el ciclo que se repite: la ultima linea, "Black Waters, Sheets of Ice" [Aguas Negras, Capas de Hielo], cierra la historia justo donde empezo, como si el bosque volviera a tragarse a alguien mas cada invierno.
Esta cancion de The 23 Year Old Burzumer describe una muerte lenta bajo el hielo, con el bosque como unico testigo. Abre con "The winter forest blooms" [El bosque de invierno florece], una imagen que invierte lo esperado: en vez de primavera, es el frio el que le da vida a la escena. La letra sigue a alguien que se hunde bajo la superficie congelada de un lago: "Hands go numb in chilling waters" [Las manos se adormecen en aguas heladas] y "Scream for help to no avail" [Gritar pidiendo ayuda sin exito] marcan el momento en que ya no hay salida.
Hacia el final la cancion cruza hacia el mito: "In ice land hides river Styx" [En la tierra helada se esconde el rio Styx] conecta el agua negra del titulo con el rio que separaba a los vivos de los muertos en la tradicion griega. No hay rescate ni final feliz, solo el ciclo que se repite: la ultima linea, "Black Waters, Sheets of Ice" [Aguas Negras, Capas de Hielo], cierra la historia justo donde empezo, como si el bosque volviera a tragarse a alguien mas cada invierno.
Esta canción es black metal puro, una escena de sacrificio narrada como un ritual, verso a verso. Abre con la promesa "We pledge these souls to the glory of Satan" [Prometemos estas almas para la gloria de Satanás] y desde ahí cuenta cuatro vidas destinadas al altar, marcadas por el coro que le da título a la canción: "Four to the horns" [Cuatro a los cuernos].
La letra no suaviza nada. Habla de "a selection of virginal women" [una selección de mujeres vírgenes] y repite la fórmula del sacrificio línea por línea: "One for our duty to our lord" [Uno por nuestro deber hacia nuestro señor], "One for the majesty of blood" [Uno por la majestuosidad de la sangre]. Es una canción hecha para gritarse, no para pensarse demasiado, y ahí está su gracia: te deja justo frente al altar, cuando "twelve bells" [doce campanadas] marcan que ya es tarde para arrepentirse.
Esta canción es black metal puro, una escena de sacrificio narrada como un ritual, verso a verso. Abre con la promesa "We pledge these souls to the glory of Satan" [Prometemos estas almas para la gloria de Satanás] y desde ahí cuenta cuatro vidas destinadas al altar, marcadas por el coro que le da título a la canción: "Four to the horns" [Cuatro a los cuernos].
La letra no suaviza nada. Habla de "a selection of virginal women" [una selección de mujeres vírgenes] y repite la fórmula del sacrificio línea por línea: "One for our duty to our lord" [Uno por nuestro deber hacia nuestro señor], "One for the majesty of blood" [Uno por la majestuosidad de la sangre]. Es una canción hecha para gritarse, no para pensarse demasiado, y ahí está su gracia: te deja justo frente al altar, cuando "twelve bells" [doce campanadas] marcan que ya es tarde para arrepentirse.
Prepare-se para uma viagem sombria com "Four To The Horns" do The 23 Year Old Burzumer! Esta música nos leva a um ritual macabro, onde os "servos humildes das trevas" fazem uma oferenda a Satanás. A letra é bem direta sobre o que está acontecendo: "We pledge these souls to the glory of Satan / Four to the horns" [Nós dedicamos essas almas à glória de Satanás / Quatro para os chifres].
A canção descreve a caça por "mulheres virgens" para um "rito sagrado", com cada uma das quatro vítimas tendo um propósito específico: "One for our duty to our lord / One for the majesty of blood / One toward the torment of this world / One for the hell of it" [Uma pelo nosso dever ao nosso senhor / Uma pela majestade do sangue / Uma pelo tormento deste mundo / Uma pelo prazer]. É uma música que não tem medo de ser chocante, com a frase "Four lives gone is just the beginning" [Quatro vidas perdidas é só o começo] deixando claro que a escuridão está apenas começando.
Pregătește-te pentru o călătorie întunecată și intensă cu „Four To The Horns” de la The 23 Year Old Burzumer! Acest artist norvegian ne poartă într-un ritual satanic, unde versurile sunt pline de imagini puternice și o atmosferă sumbră. Piesa începe cu un jurământ solemn: „We pledge these souls to the glory of Satan / Four to the horns” [Ne dedicăm aceste suflete gloriei lui Satan / Patru pentru coarne].
Melodia descrie un sacrificiu de „virginal women” [femei virgine] ca o ofrandă într-un „sacred rite” [ritual sacru]. Fiecare victimă are un scop specific: „One for our duty to our lord / One for the majesty of blood / One toward the torment of this world / One for the hell of it” [Unul pentru datoria noastră față de stăpânul nostru / Unul pentru măreția sângelui / Unul pentru chinul acestei lumi / Unul de dragul iadului]. Este o piesă destul de directă și brutală, care nu se ferește să exploreze teme întunecate și controversate, așa cum ne-am aștepta de la un artist cu un nume ca The 23 Year Old Burzumer.