Monsun betekent 'moesson'. Het is een krachtig en enigszins exotisch woord dat je niet vaak tegenkomt in alledaagse Duitse liedjes.
In dit nummer van Tokio Hotel wordt de moesson gebruikt als een metafoor voor een overweldigende, emotionele reis. De zanger moet 'door de moesson' om bij zijn geliefde te komen, wat de intensiteit en de uitdaging van hun liefde benadrukt. Het geeft een gevoel van avontuur en vastberadenheid.
Zit je opgesloten in een donkere kamer waar net de laatste kaars uitgaat? Tokio Hotel weet precies hoe dat voelt. In deze poprock-knaller begint zanger Bill Kaulitz in een benauwde ruimte („Das fenster öffnet sich nicht mehr / Hier drin' ist es voll von dir und leer” - Het raam gaat niet meer open / Hierbinnen is het vol van jou en leeg). Buiten trekken donkere wolken samen en breekt het noodweer los. In plaats van te schuilen, kiest hij ervoor om recht de storm in te rennen om degene te vinden die hij mist. Het klinkt dramatisch en dat is het ook: een reis tot achter de wereld en aan het einde van de tijd.
De hele tekst draait om een bijna koppige overlevingsdrang. Zelfs langs de afgrond („Am abgrund entlang” - Langs de afgrond) en tegen orkaankracht in blijft hij hopen op een hereniging. Het refrein hamert steeds op die ene belofte: als ze straks samen door de moesson lopen, komt alles goed („Dann wird alles gut”). Let tijdens het luisteren vooral op de overgang van de donkere wanhoop in de coupletten naar de keiharde vastberadenheid in het refrein; die energie sleept je meteen mee.