M'annammor' to neapolitańskie wyrażenie, które oznacza „zakochuję się”. Jest to skrócona forma od mi innamoro.
To słowo jest interesujące, ponieważ pokazuje regionalny dialekt neapolitański, który jest często używany w piosenkach z tego regionu Włoch. W kontekście piosenki, artysta śpiewa: „Ca' sì t' guard' m''annammor' chiù e' te”, co oznacza „Bo gdy na ciebie patrzę, zakochuję się w tobie jeszcze bardziej”, podkreślając intensywność jego uczuć.
Przygotuj się na potężną dawkę włoskiego dramatyzmu! Sal Da Vinci w „L'AMORE E TU” nie bawi się w subtelności. Od samego początku stawia sprawę jasno: „Sono ancora qua fermo ad aspettare” (Wciąż tu jestem i czekam). To piosenka o miłości tak wielkiej, że bez niej życie traci sens. Podmiot liryczny jest w stanie zawieszenia, zatruty ciągłym myśleniem o ukochanej osobie: „Mi avvelena ogni istante il pensiero costante di te” (Każdą chwilę zatruwa mi ciągła myśl o tobie).
To, co wyróżnia ten utwór, to mieszanka standardowego języka włoskiego z dialektem neapolitańskim, co dodaje mu autentyczności i pasji. Kiedy śpiewa „Io non vivo più, l'amore e tu” (Już nie żyję, miłość i ty), czujemy, że to dla niego dwie najważniejsze rzeczy na świecie. Jest gotów na wszystko, by odzyskać tę miłość, nawet jeśli przyznaje, że może nie umie kochać. Jego prośba jest prosta i desperacka: „Ramm' n' bac' ca' t' faccio capì” (Daj mi buziaka, a sprawię, że zrozumiesz). To opowieść o miłości totalnej, która jest jednocześnie życiem i śmiercią.