Nenia is een bijzonder Italiaans woord voor een eenvoudig, eentonig liedje, vaak met de sfeer van een klaagzang of slaapliedje.
In het lied neemt de zanger zijn gitaar mee en speelt hij 'een dorpsnenia' wanneer hij 's nachts verdrietig is. Het woord roept daardoor nostalgie en heimwee op, en komt veel poëtischer over dan het gewone Italiaanse woord voor liedje.
In “Che Sarà” neemt de zanger afscheid van zijn dorp, dat op een heuvel ligt en wordt voorgesteld als “un vecchio addormentato” [een oude man die slaapt]. Het dorp voelt verlaten: er is verveling, niets gebeurt en bijna al zijn vrienden zijn al vertrokken. Toch klinkt het afscheid niet als een definitief einde. Met “Paese mio ti lascio, io vado via” [mijn dorp, ik laat je achter, ik ga weg] kiest hij voor een onbekende toekomst. De titel betekent letterlijk: “Wat zal er gebeuren?” Het antwoord blijft open: “So far tutto o forse niente / Da domani si vedrà” [ik kan alles doen of misschien niets; vanaf morgen zullen we het zien]. Lekker nuchter, en ook een beetje brutaal tegenover zo’n grote levensbeslissing.
Zijn gitaar gaat mee voor de nachten waarop hij zal huilen. Dan speelt hij “una nenia di paese” [een dorpsslaapliedje], alsof hij een stukje van zijn thuis bij zich houdt. Hij neemt ook afscheid van zijn geliefde, die hij kust op de mond, “fonte del mio primo amore” [de bron van mijn eerste liefde]. Hij belooft terug te komen, maar weet nog niet wanneer: “Ti do l’appuntamento come quando non lo so” [ik spreek met je af, maar ik weet niet wanneer]. De terugkerende zin “E sarà, sarà quel che sarà” [en het zal zijn zoals het zal zijn] geeft het lied zijn eenvoudige houding: vertrekken, de onzekerheid meenemen en morgen laten beslissen wat er komt.