Atardecer betekent ‘zonsondergang’ of ‘avondschemering’, het moment waarop de dag overgaat in de nacht. In het lied vraagt de zanger om een zonsondergang die aan de rand van de huid kan ‘slapen’, een bijzonder poëtisch beeld voor een romantisch en tijdloos moment samen.
Luis Fonsi vraagt hier om iets kleins dat toch alles is: nog één minuut met de vrouw van wie hij houdt. Het refrein draait om het woord "regálame" (schenk me), dat hij steeds opnieuw zegt alsof hij om een cadeau vraagt: "Regálame una noche azul" (schenk me een blauwe nacht), "Regálame un atardecer" (schenk me een zonsondergang). Hij wil geen beloftes of grote gebaren, alleen tijd, een nacht waarin alleen zij straalt en een plek waar hij kan uitrusten.
De coupletten zeggen hetzelfde op een andere manier. Hij wil dat "el tiempo se detenga en un abrazo" (de tijd stilstaat in een omhelzing) en dat de wind voor hen praat. In het tweede couplet hoor je dat hij al eens hard is gevallen: haar ogen helen de wonden die hij opliep "cuando creía que volaba" (toen hij dacht dat hij vloog). Het is een zoete ballad zonder omwegen, eerlijk gezegd soms wat veel suiker, maar het verzoek is zo simpel dat je er moeilijk nee tegen zegt.