Glasögonormen to dosłownie „okularowy robak”, czyli obraźliwe, ironiczne określenie osoby noszącej okulary, kojarzonej z kujonem lub outsiderem. W piosence słowo podkreśla motyw odrzucenia i bycia postrzeganym jako „tönt”, czyli nieudacznik lub dziwak, dlatego jest wyjątkowo obrazowe i zapada w pamięć.
„Töntarna” to piosenka pełna gniewu, lojalności i bardzo mocnych obrazów. Podmiot liryczny domaga się zemsty: „Så häng dem högt” [Więc powieś ich wysoko] oraz „Jag kräver hämnd” [Żądam zemsty]. Jednocześnie zwraca się do młodszej siostry, prosząc ją: „Lägg dig ner och sov, lilla syster” [Połóż się i śpij, mała siostro]. Brzmi to jak rada, żeby odpoczęła i poczekała na właściwy moment. „Bida din tid” oznacza właśnie cierpliwe czekanie na swoją chwilę. Najciekawsze jest to, że narrator mówi: „Jag tror stenhårt på din plan” [Głęboko wierzę w twój plan], więc nie tylko pociesza siostrę, ale też ufa, że ma ona sposób na odwet.
W drugiej części pojawia się historia bliskości i samotnego wspierania. Siostra płakała na przyjęciach, rozpadała się na oczach gości, a narrator „byggde upp dig bit för bit” [odbudowywałem cię kawałek po kawałku]. Sam jednak nie był zapraszany i nauczył się czekać na kogoś. Obraz „Glasögonormen reflekterar ljus” [Okularnik odbija światło] brzmi trochę autoironicznie, jak określenie outsidera, który mimo wszystko odwozi siostrę do domu bez żadnych warunków. Na rowerze trzymała go „som i kramp” [jak w skurczu, bardzo mocno], po czym ciężko upadła. Powtarzane „Häng dem högt” [Powieś ich wysoko] zestawia opiekę nad siostrą z fantazją o karze. Tytuł „Töntarna” można rozumieć jako „frajerzy”, „nieudacznicy” albo „kujony”, ale tekst nie wyjaśnia dokładnie, kogo obejmuje ta nazwa. I właśnie ta mieszanka czułości, urazy oraz przesadnie dosłownej zemsty nadaje piosence jej dziwną, mocną energię.