Мерехтить [merekhtyt] oznacza „migocze” lub „lśni”, czyli delikatnie zmienia intensywność albo pojawia się i znika jak światło. W wersie „Знову в дитячих очах мерехтить тривога” [Znovu v dytyachykh ochakh merekhtyt tryvoha] słowo opisuje niepokój migoczący w dziecięcych oczach. To poetycki i obrazowy czasownik, który nadaje emocjom niemal widzialną formę.
„Changes” miesza angielski z ukraińskim i brzmi jak wołanie o zmianę, która zaczyna się w człowieku. „No we can't change the weather” [Nie możemy zmienić pogody], ale „we can change our hearts” [możemy zmienić nasze serca] to prosty, mocny kontrast: świata nie da się zawsze zatrzymać, lecz można próbować nie rozpaść się pod jego naciskiem. Wspólne „strike the clock” [uderzymy w zegar razem] sugeruje walkę z czasem, zanim wszystko pęknie. Potem pojawiają się obrazy podnoszenia się w drodze w dół, sadzenia kwiatów w ziemi i modlitwy do bogów dobra i zła. „Break the curse and thread the needle” [Przerwij klątwę i nawlecz igłę] łączy wielki, niemal magiczny cel z bardzo precyzyjnym zadaniem: trzeba przejść przez trudność ostrożnie, własnymi rękami.
Ukraińska część robi się bardziej bezpośrednia i pełna wojennych obrazów. Mowa w niej o wolności, w którą trudno uwierzyć, o bombach, nieudanych planach i obronie bliskich. Szczególnie mocny jest obraz: „Берем міни ми руками / Садимо на городі ми мимо мін” [Bierzemy miny rękami / sadzimy je w ogrodzie, omijając miny]. To brzmi zarazem absurdalnie i przerażająco: ogród, zwykle kojarzony z życiem, zostaje postawiony obok pola minowego. W refrenie pojawia się prośba o uwolnienie i wiara, że trzeba „stay in love” [pozostać w miłości] oraz zaufać mocy z góry. Późniejsze pytanie „Хто покаже нам шлях, що веде до бога?” [Kto pokaże nam drogę prowadzącą do Boga?] zderza się z „дитячих очах мерехтить тривога” [w dziecięcych oczach znów migocze lęk]. Powtarzane „la la la” nie usuwa tych obrazów. Przeciwnie, tworzy prosty, wspólny rytm dla tekstu o wolności, obronie i próbie zachowania nadziei.