Suru On Kunniavieras Lyrics in Dutch by Jenni Vartiainen

Kunniavieras betekent 'eregast'. Het is een samengesteld woord dat 'eer' (kunnia) en 'gast' (vieras) combineert, wat het een interessante en enigszins formele term maakt.

In dit lied wordt verdriet (suru) op een poëtische manier voorgesteld als een 'eregast' die je moet verwelkomen en verzorgen. Deze personificatie van verdriet als een belangrijke bezoeker geeft het woord een diepere, metaforische betekenis die je uitnodigt om meer over de Finse cultuur en poëzie te leren.

In "Suru On Kunniavieras" van Jenni Vartiainen worden we uitgenodigd om verdriet te omarmen als een eregast. Het lied moedigt ons aan om verdriet niet weg te jagen, maar het juist binnen te laten, te voeden en zelfs een slaapplaats aan te bieden. De tekst "Surua kyynelin kastella täytyy / Jotta se puhkeais kukkaan" [Verdriet moet met tranen worden bewaterd / Zodat het tot bloei komt] is zo mooi en krachtig – het suggereert dat verdriet nodig is om te groeien, net zoals een bloem water nodig heeft.

Het lied vertelt verder dat wanneer de bloem haar zomer heeft gezien, ze weer aarde wordt, maar dat je haar altijd als een bloem zult zien, want "Muistot on kalleinta kultaa" [Herinneringen zijn het kostbaarste goud]. Verdriet blijft niet voor altijd, het reist verder, maar komt ook weer terug. De lessen die je van deze eregast leert, zijn niet te vinden in boeken of te koop voor miljoenen, maar moeten diep in je hart worden bewaard. De ogen van de mens zijn er om te huilen, en hoewel tranen vloeien, zal er altijd een nieuwe dag komen met lichte stappen. Een prachtige boodschap over het accepteren van verdriet als een deel van het leven en het koesteren van herinneringen.