S'acharner betekent 'zich vastklampen aan' of 'zich storten op', vaak met een connotatie van volharding of zelfs obsessie, ondanks tegenslag.
In "Dernière Danse" zingt Indila: "Pourquoi s'acharner? Tu recommences!" (Waarom blijf je je vastklampen? Je begint opnieuw!). Ze gebruikt dit woord om de aanhoudende pijn en het verdriet te beschrijven dat haar blijft achtervolgen, alsof het leven haar blijft kwellen. Het is een krachtig woord dat de diepte van haar lijden benadrukt.
In "Dernière Danse" neemt Indila ons mee op een emotionele reis door Parijs, vol verdriet en verlangen. Ze zingt over haar "douce souffrance" [zoete lijden], een pijn die maar blijft terugkomen. Zonder die ene persoon voelt ze zich verloren en een beetje gek ("un peu paro"), dwalend door de metro.
Het lied is een poging om te ontsnappen aan deze immense pijn. Ze wil een "dernière danse" [laatste dans] om alles te vergeten en opnieuw te beginnen. Indila beschrijft hoe ze alles op alles zet – "Je remue le ciel, le jour, la nuit" [Ik beweeg de hemel, de dag, de nacht] – en danst met de wind en de regen, op zoek naar een beetje liefde en troost. Ondanks haar pogingen om te ontsnappen, keert de pijn steeds terug, en ze voelt zich verloren in de drukte van Parijs, waar ze zich overgeeft aan haar emoties en "wegvliegt".