Pastempomat Lyrics in Norwegian by Dawid Podsiadlo

Pastempomat er et nyskapende ord som kombinerer "pas" (tempo/fart) og "tempomat" (cruise control).

Det er et ordspill på "tempomat" og antyder en personlig, indre "fartsholder" som styrer ens livsreise. I sangen reflekterer Dawid Podsiadło over å finne sin egen vei og sitt eget tempo, selv når han føler seg fortapt eller ute av kurs.

Dawid Podsiadłos «Pastempomat» tar oss med på en nattlig biltur fylt med introspeksjon og en følelse av tap. Teksten beskriver en person som kjører mot strømmen, "Wpatrzony w białe snopy światła / Późną nocą pod prąd" [Ser på de hvite lysstrålene / Sent på natten mot strømmen], som om det er den siste reisen. Det er en melankolsk stemning, spesielt når han synger "Mijam ostatni promień słońca / Wiesz, że tak bardzo lubię dzień / Gdy ciebie nie ma, tracę sens" [Jeg passerer solens siste stråle / Du vet at jeg liker dagen så godt / Når du ikke er her, mister jeg meningen].

Sangen utforsker smerten ved fravær og spørsmålet om hvorfor ting er så vanskelig. Han lurer på om noen vil huske ham hvis han forsvinner, "Czy ktoś zapamięta mnie / Jeśli dzisiaj zniknę" [Vil noen huske meg / Hvis jeg forsvinner i dag]. Det er en sårbar innrømmelse om natten, "Krzywdzisz mnie już mniej / Nocą łatwiej mi to przyznać jest" [Du sårer meg mindre nå / Om natten er det lettere for meg å innrømme det]. Det gjentatte spørsmålet "Czemu jest mi tu źle?" [Hvorfor har jeg det vondt her?] understreker en dyp lengsel etter å forstå sin egen ubehag.