HALAZIA Lyrics in Polish by ATEEZ

파랑새 [parangsae] oznacza „błękitny ptak” i jest poetyckim, bardzo obrazowym słowem, rzadziej spotykanym w tekstach piosenek niż zwykłe określenia przyrody.

W utworze „mały błękitny ptak” symbolizuje istotę, która utraciła głos, ale zaczyna słyszeć szept i przygotowuje się do przemiany. Ten symbol nadaje piosence baśniowy klimat oraz wiąże się z motywem odzyskiwania wolności i własnego głosu.

„HALAZIA” brzmi jak wołanie o światło w świecie, w którym wszystko wysycha, emocje znikają, a wolność zostaje skrępowana. Podmiot liryczny przyznaje: „Coraz bardziej przyzwyczajamy się do utraty” i pyta, czy naprawdę można tak żyć. Chce usłyszeć „oddech miłości” oraz sprawdzić, „czy tak jak jest, naprawdę jest w porządku”. Tytułowa Halazia staje się adresem tej prośby: „Stań się światłem, och, Halazio”. To nie brzmi jak spokojna modlitwa. Bardziej jak wezwanie, które ma przebić ciszę i obudzić ludzi odrętwiałych w chłodnym świecie.

W tekście pojawiają się mocne, niemal baśniowe obrazy: „mały niebieski ptak, który stracił głos” znów słyszy szept, a z niego rodzi się głęboki dźwięk, czyli głos zdolny „wywrócić świat”. Bohater pyta też swoje odbicie: „Kim jesteś?”, jakby w świecie pełnym oczekiwań zgubił własną tożsamość. Najbardziej bezpośrednia jest prośba, by móc oddychać prawdziwym oddechem, tańczyć prawdziwy taniec i śnić prawdziwy sen. Gdy prawda zostaje zasłonięta strachem, pojawia się sprzeciw wobec milczenia: zamiast zimnej rozpaczy potrzebna jest gorąca pasja. Powtarzane „Halazia” działa jak zaklęcie i refren buntu: „Odsuń ciemność” oraz „stań się światłem”.