Ghiacciai betekent 'gletsjers'. Het is een onverwacht en beeldend woord om tegen te komen in een popsong, wat het meteen interessant maakt.
In de tekst "Siamo dentro i ghiacciai" (We zijn in de gletsjers) creëert Annalisa een krachtige metafoor voor een relatie die koud, stil en misschien wel vastgelopen is. Het roept een gevoel van isolement en bevroren emoties op, wat de luisteraar nieuwsgierig maakt naar de rest van het verhaal.
In “Dieci” van de Italiaanse zangeres Annalisa klinkt een relatie alsof die steeds eindigt en toch opnieuw begint. De verteller weet niet meer wat ze heeft beloofd, vraagt de ander om een bericht en zegt tegelijk: “Non ho tempo, deciditi” [“Ik heb geen tijd, beslis”]. Hun herinneringen zijn rommelig en een tikje absurd: wijn op bed, slapen op een parkeerplaats, ruzies in het appartement en zelfs “baci francesi delivery” [“Franse kussen als bezorging”]. Dat laatste is een grappige, moderne manier om te zeggen dat zelfs intimiteit bijna als eten wordt besteld.
Toch blijft vooral die ene laatste keer terugkomen. “L’ultima volta è sacra” [“De laatste keer is heilig”], maar daarna zijn er blijkbaar nog “dieci ultime volte” [“tien laatste keren”]. De regen op zaterdag, de kou op weg naar huis en het lege huis zonder de ander maken het afscheid tastbaar. De verteller voelt zich “fuori da me” [“buiten mezelf”] en zegt dat ze misschien niet meer tot zichzelf komt, maar roept meteen: “Niente panico” [“geen paniek”]. Zo wordt “Dieci” een nacht vol tegenstrijdigheden: weg willen gaan, toch wachten op een bericht over een uur, en telkens opnieuw doen alsof de volgende kus echt de laatste is.