Learn Spanish with Blues Music with these 23 Song Recommendations (Full Translations Included!)

Have you ever tried to get a straight answer out of someone who just refuses to commit? That exact frustration drives Gaby Moreno's bluesy take on the classic Latin standard Quizás, Quizás, Quizás. The singer is stuck in limbo because every single time she asks the basic questions—Qué, cuándo, cómo y dónde ("What, when, how, and where")—her partner dodges them with the exact same non-answer: Quizás, quizás, quizás ("Maybe, maybe, maybe"). It is a witty, relatable loop of endless romantic hesitation.

As the song goes on, patience completely runs out. The narrator watches the calendar slip away, singing Y así pasan los días / Y yo, desesperando ("And so the days go by, and I am growing desperate"). She calls out the partner directly for wasting time overthinking, practically begging with Por lo que más tú quieras / ¿Hasta cuándo? ¿Hasta cuándo? ("For the love of whatever you care about most, until when? Until when?"). The phrase por lo que más quieras is a great Spanish idiom you use when you are pleading with someone to finally do something. Instead of a grand tragedy, the lyrics give us the petty, exhausting reality of waiting around for a chronic overthinker to make up their mind.

Слышали ли вы когда-нибудь песню, которая идеально описывает разочарование от неопределенности? Вот она! Гватемальская блюзовая певица Габи Морено поет о простом, но сводящем с ума разговоре. Она задает прямые вопросы: «Qué, cuándo, cómo y dónde» (Что, когда, как и где), а в ответ получает лишь одно: «Quizás, quizás, quizás» (Может быть, может быть, может быть). И так снова и снова.

Дни идут («Y así pasan los días»), а певица впадает во все большее отчаяние («Y yo, desesperando»). Она прямо говорит своему собеседнику: «Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando» (Ты теряешь время / Думая, думая). Это уже не просто флирт, это крик души: «¿Hasta cuándo?» (До каких пор?). Песня зацикливается на этой нерешительности, и вы почти чувствуете, как у певицы заканчивается терпение.

Tu as déjà essayé d'obtenir une réponse claire de quelqu'un qui refuse obstinément de s'engager ? C'est exactement l'impasse que chante l'artiste guatémaltèque Gaby Moreno avec sa touche blues. Peu importe la question, qu'il s'agisse de « Qué, cuándo, cómo y dónde » (Quoi, quand, comment et où), l'autre esquive avec le même refrain exaspérant : « Quizás, quizás, quizás » (Peut-être, peut-être, peut-être). C'est le jeu classique du chat et de la souris où le temps s'étire inutilement.

Face à cette hésitation permanente, l'exaspération monte d'un cran. Les jours défilent (« Y así pasan los días » [Et ainsi passent les jours]) pendant que la narratrice perd patience (« Y yo, desesperando » [Et moi, désespérant]). Elle finit par lâcher ce que tout le monde pense tout bas : « Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando » (Tu perds ton temps / À réfléchir, à réfléchir). Elle implore un verdict avec un direct « ¿Hasta cuándo? » (Jusqu'à quand ?), mais le morceau tourne en boucle sur ce doute non résolu.

Listen to how Gaby Moreno tackles fear in this track. Instead of pretending doubts do not exist, she walks forward “con mis temores, ilusiones y los restos del ayer” ("with my fears, hopes, and the remains of yesterday"). The song is about standing tall in where you are right now. She makes a firm choice to cherish today (“hoy es todo lo que tengo y lo voy a atesorar” ["today is all I have and I will treasure it"]) while holding hands with someone alongside her: “yo de tu mano, tú de la mía, no hay nada que temer” ("me holding your hand, you holding mine, there is nothing to fear").

The title plays on her home country Guatemala and the word metamorphosis, and the chorus bursts open with that feeling of rooted joy: “Y río y bailo, está en mis venas, y libre sueño: yo pertenezco aquí” ("And I laugh and dance, it's in my veins, and freely dream: I belong here"). When she sings “ser feliz que es el remedio que todo lo puede mejorar” ("being happy is the medicine that can fix everything"), she treats joy not as an accident, but as a practical tool to shine light forward and keep moving all the way to the finish line.

Girl Ultra's "Blu" is such a sweet and understanding song. It feels like she's talking to someone who's feeling a bit down and out, someone who "te pintaste la cara de azul" [painted your face blue]. It's like they tried something, and it just didn't work out, leaving them with unfulfilled desires: "Nada salió como pensabas Y te quedaste con las ganas" [Nothing turned out as you thought And you were left wanting].

But even though this person is feeling blue, Girl Ultra is right there with them, offering unconditional support. She says, "Yo a ti te quiero como quieras tú" [I love you however you want], which is such a comforting line. She's even willing to let them burn everything down and wait for them: "Yo te regalo el cenicero Quémalo todo, yo te espero" [I'll give you the ashtray Burn it all, I'll wait for you]. It's a beautiful picture of patience and acceptance, acknowledging that sometimes, especially in youth, things just are what they are: "Es el efecto de la juventud Un año más que damos vuelta" [It's the effect of youth One more year that we turn around].

RØZ, the genre-blending artist from Germany, teams up with Finnish-Mexican singer Joalin to serve a catchy break-up anthem in Spanish. Ya No Te Quiero Ver (I Don’t Want to See You Anymore) spins an irresistible beat while telling a crystal-clear story: the narrator is done with lies, fake promises, and the emotional drain that came from a past relationship. Friends keep asking where the ex is, but all the singer can say is, “I don’t know—and I don’t care!” The repeated hook “ya no te quiero ver” pounds in the freedom of blocking, muting, and moving on.

Behind the fun melody lies a relatable message of self-respect. The lyrics celebrate cutting ties with someone who kept twisting the truth and stealing joy, replacing heartbreak with confidence and a fresh outlook. Whether you’re dancing alone in your room or walking away from your own toxic story, this track reminds you that sometimes the healthiest word in any language is a firm, rhythmic “no.”

Znáte ten pocit, když od někoho potřebujete jasné ano, nebo ne, ale místo toho dostáváte jen mlžení? Přesně o tomhle nekonečném čekání zpívá guatemalská zpěvačka Gaby Moreno ve své bluesové verzi slavné písně Quizás, Quizás, Quizás. Pokaždé, když se svého protějšku zeptá na cokoliv podstatného: „Siempre que te pregunto / Qué, cuándo, cómo y dónde“ (Kdykoliv se tě zeptám / Co, kdy, jak a kde), přijde pokaždé stejná, vyhýbavá odpověď: „Quizás, quizás, quizás“ (Snad, možná, kdoví).

Zpěvačce už ale dochází trpělivost. Dny běží a ona doslova propadá zoufalství: „Y yo, desesperando“ (A já si zoufám). Přímo a bez servítek druhé straně vyčte: „Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando“ (Ztrácíš čas / Přemýšlením, přemýšlením) a ptá se: „¿Hasta cuándo?“ (Dokdy ještě?). V textu se neustále opakují otázky a nejistota, což skvěle funguje i pro studenty španělštiny, protože si díky tomu hravě zapamatujete tázací zájmena i to otravné slůvko quizás (možná).

Guatemalalı sanatçı Gaby Moreno'dan harika bir blues şarkısıyla karşı karşıyayız. Hiç birine net bir soru sorup sürekli kaçamak cevaplar aldığın oldu mu? İşte bu şarkı tam da bu sinir bozucu durumu anlatıyor. Şarkıcı, sevdiği kişiye ne, ne zaman, nasıl ve nerede olacağını sorduğunda hep aynı cevabı alıyor: "Quizás, quizás, quizás" [Belki, belki, belki]. Düşünsene, sürekli plan yapmaya çalışıyorsun ama karşındaki duvar gibi! Moreno, bu belirsizlik döngüsünü şarkının en başına koyarak durumu hemen özetliyor.

Şarkı ilerledikçe, sabrın nasıl tükendiğini hissedebiliyoruz. Günler geçiyor ve şarkıcının umutsuzluğu artıyor: "Y así pasan los días / Y yo, desesperando" [Ve günler böyle geçiyor / Ve ben, çaresizleşiyorum]. Karşısındaki kişiyi zaman kaybetmekle suçluyor: "Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando" [Zaman kaybediyorsun / Düşünerek, düşünerek]. En sonunda da isyan ediyor: "¿Hasta cuándo? ¿Hasta cuándo?" [Ne zamana kadar? Ne zamana kadar?]. Şarkıdaki bu tekrarlar, bitmek bilmeyen bir bekleyişin ve kararsızlığın içinde sıkışıp kalma hissini mükemmel bir şekilde yansıtıyor.

Masz czasem wrażenie, że rozmowa z kimś przypomina uderzanie głową w mur? Gwatemalska artystka Gaby Moreno doskonale zna to uczucie. W tej piosence wciela się w osobę, która próbuje uzyskać od kogoś konkretną odpowiedź na proste pytania. Pyta: „Siempre que te pregunto / Qué, cuándo, cómo y dónde” (Zawsze, gdy cię pytam / Co, kiedy, jak i gdzie). Niestety, jedyne, co słyszy w odpowiedzi, to niekończące się „Quizás, quizás, quizás” (Może, może, może). To piosenka o frustracji i niepewności, kiedy jedna osoba jest gotowa na wszystko, a druga po prostu nie potrafi się zdecydować.

Z każdym kolejnym „może” narasta desperacja. Czas ucieka, a sytuacja stoi w miejscu, co piosenkarka opisuje słowami: „Y así pasan los días / Y yo, desesperando” (I tak mijają dni / A ja w desperacji). Oskarża drugą osobę o marnowanie czasu na wieczne rozmyślanie: „Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando” (Marnujesz czas / Myśląc i myśląc). W końcu jej cierpliwość się wyczerpuje i zadaje kluczowe pytanie: „¿Hasta cuándo? ¿Hasta cuándo?” (Jak długo jeszcze? Jak długo jeszcze?). To prosta, ale bardzo wymowna historia o byciu w emocjonalnym zawieszeniu.

Dia De Los Muertos is El Haru Kuroi’s musical invitation to one of Mexico’s most colorful traditions. The lyrics call listeners to gather juntos (together) on this special night when the veil between worlds lifts and the spirits of loved ones “bajarán del cielo” (come down from the sky). With rhythmic joy, the song paints the scene of candles flickering, marigolds glowing, and families waiting in anticipation for their guests from the beyond.

More than a celebration, the track is a warm reminder to remember and honor those who once walked among us. It highlights the importance of preparing a “bella ofrenda” filled with food, music, and memories so the departed feel welcomed at the party. By weaving upbeat melodies with heartfelt lyrics, El Haru Kuroi turns Día de los Muertos into a living, breathing moment of unity where past and present dance together under the same night sky.

RØZ, from Mexico, and NSQK turn a breakup goodbye into a late-night scene that is glamorous, messy, and a little vampiric. The singer wears black and says, “estoy de luto” [I’m in mourning], treating the end of the relationship like a death. There is a tear in the drink, expensive clothes, and a plan to go out and say goodbye. Then the song gets playful and dark: “Pela el colmillo, vampira” [show your fang, vampire] and “película de terror” [horror movie] make the ex feel dangerous, or at least impossible to forget. The central line, “Si no veo tus ojos, veo borroso” [If I don’t see your eyes, I see blurry], works both as a physical image and as a sign that the singer cannot focus without this person.

The desire quickly fights with the goodbye. “Tú estás sola, yo también estoy solo” [You’re alone, I’m alone] leads to repeated requests for contact: “Mírame, bésame, tócame” [Look at me, kiss me, touch me]. At 2 a.m., the singer admits, “Ya no veo bien” [I can’t see well anymore], while the drink, the tears, and the dizzy pull of the ex all seem to mix together. Calling the attraction “religioso” [religious] and admitting “a mí me gusta pecar” [I like to sin] makes the chemistry sound almost sacred and knowingly forbidden. The fun of the song is that its goodbye keeps slipping into an invitation: the singer says it is over, then asks the other person to stay and prove exactly what they still want.

Έχεις νιώσει ποτέ την απόλυτη απελπισία όταν κάποιος αρνείται πεισματικά να σου δώσει μια καθαρή απάντηση; Σε αυτό το κομμάτι, η τραγουδίστρια από τη Γουατεμάλα Gaby Moreno δίνει έναν μπλουζ ρυθμό σε ένα από τα πιο κλασικά παράπονα της μουσικής: την αβεβαιότητα. Οι στίχοι είναι απλοί και κοφτοί. Κάθε φορά που ρωτάει «Qué, cuándo, cómo y dónde» («Τι, πότε, πώς και πού»), η απάντηση που παίρνει πίσω είναι ένα μόνιμο, εκνευριστικό «Quizás, quizás, quizás» («Ίσως, ίσως, ίσως»).

Το τραγούδι δείχνει πώς η αναμονή μπορεί να σου σπάσει τα νεύρα. Ενώ ο άλλος χάνει χρόνο σκεπτόμενος («Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando» - «Χάνεις τον χρόνο σου / Σκεπτόμενος, σκεπτόμενος»), εκείνη μένει πίσω να αγωνιά («Y yo, desesperando» - «Και εγώ, να απελπίζομαι»). Φτάνει μάλιστα στο σημείο να παρακαλέσει με την έκφραση «Por lo que más tú quieras» (που σημαίνει κυριολεκτικά «για ό,τι αγαπάς περισσότερο», δηλαδή «σε θερμοπαρακαλώ»), ρωτώντας ξανά και ξανά «¿Hasta cuándo?» («Μέχρι πότε;»). Είναι μια άμεση και διασκεδαστικά γνώριμη ιστορία για κάποιον που έχει κουραστεί να ακούει δικαιολογίες.

This song is all about an intense, almost overwhelming attraction. The singers feel completely captivated, telling their love interest, "Ay, mami, tú me tienes malo" [Hey, mami, you've got me bad]. It's a feeling of being totally hooked, where just a look makes them "sofoco" [suffocate]. They are impatient for things to get more serious, asking "Dime, ¿qué va a pasar? Ya no quiero esperar" [Tell me, what's going to happen? I don't want to wait anymore].

The whole vibe is set in a club, with references to drinks like Grey Goose and passionate moments happening day or night. The central plea of the song, "Apaga la luz" [Turn off the light], is a direct call for privacy and intimacy. They describe their connection as being "preso" [imprisoned] by her kisses and lost in a "tabú" [taboo], suggesting their relationship feels excitingly forbidden and they have no desire to escape it.

Hai mai provato a chiedere una risposta chiara a qualcuno ricevendo in cambio solo un muro di fumo? La cantautrice guatemalteca Gaby Moreno riprende questo classico e lo porta dentro un blues lento, fatto apposta per dare voce a un'esasperazione totale. Il testo racconta l'estenuante tira e molla tra chi vuole certezze e chi scappa: «Siempre que te pregunto / Qué, cuándo, cómo y dónde» (Ogni volta che ti chiedo / Cosa, quando, come e dove), l'altra persona si rifugia sempre nella stessa parola evasiva: «Quizás, quizás, quizás» (Forse, forse, forse).

La frustrazione cresce strofa dopo strofa mentre il tempo scivola via. Chi canta si ritrova a gridare «¿Hasta cuándo? ¿Hasta cuándo?» (Fino a quando? Fino a quando?), accusando l'altro senza mezzi termini: «Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando» (Stai perdendo tempo / A pensare, a pensare). L'espressione «Por lo que más tú quieras» (Per quel che hai di più caro, usata per implorare qualcuno «per l'amor del cielo») rende perfettamente l'idea di chi non ne può davvero più di aspettare un verdetto che non arriva mai.

Poznaš tisti občutek, ko od nekoga nujno potrebuješ jasen odgovor, v zameno pa dobiš le večno zavlačevanje? Gvatemalska glasbenica Gaby Moreno v tej bluesovski izvedbi poje točno o tem obupnem čakanju. Pevka svojo simpatijo neutrudno sprašuje bistvene stvari: »Qué, cuándo, cómo y dónde« (Kaj, kdaj, kako in kje), a edini odgovor, ki ga vedno znova prejme, je hladen »Quizás, quizás, quizás« (Mogoče, mogoče, mogoče).

Namesto odločitve dnevi neusmiljeno tečejo naprej, medtem ko ona izgublja potrpljenje: »Y así pasan los días / Y yo, desesperando« (In tako minevajo dnevi / in jaz obupujem). Opozarja, da gre za popolno izgubo časa z vsem tem premišljevanjem (»Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando«), in naravnost vpraša: »¿Hasta cuándo?« (Do kdaj?). Pesem je zabavna ravno zato, ker je tako neposredna v svoji jezi nad nekom, ki preprosto noče reči ne »da« ne »ne«.

Zamisli da nekoga stalno pitaš sasvim jednostavne stvari, a zauzvrat dobijaš samo jedno veliko – možda. Upravo o toj slatkoj muci peva Gabi Moreno u svojoj bluz verziji pesme Quizás, Quizás, Quizás. Kroz tekst se ponavlja večita frustracija: Siempre que te pregunto / Qué, cuándo, cómo y dónde (Svaki put kad te pitam / Šta, kad, kako i gde), odgovor druge strane ostaje neumoljivo neodređen: Quizás, quizás, quizás (Možda, možda, možda). Reč quizás ovde je glavni krivac za sve muke, jer označava to neodlučno oklevanje koje izluđuje.

Dok dani prolaze, pevačica gubi strpljenje i to otvoreno priznaje sa Y yo, desesperando (A ja, očajavam). Umesto beskrajnih igrica, ona direktno poručuje: Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando (Gubiš vreme / Razmišljajući, razmišljajući) i vapi sa pitanjem ¿Hasta cuándo? (Do kada?). Pesma je zabavan, ritmičan prikaz ljubavnog natezanja u kom jedna osoba želi jasan dogovor, dok se druga krije iza izgovora i večitog premišljanja.

Ismered azt az érzést, amikor valakitől egyenes választ vársz, ő meg csak húzza az időt? A guatemalai Gaby Moreno bluesos feldolgozásában pontosan erről a végtelen bizonytalanságról énekel. Bármit is kérdez az ember – „Qué, cuándo, cómo y dónde” (Mit, mikor, hogyan és hol) –, a másik válasza mindig ugyanaz a bosszantó kitérő: „Quizás, quizás, quizás” (Talán, talán, talán). A napok meg csak telnek („Y así pasan los días”), miközben az egyik fél teljesen kétségbeesik a várakozásban („Y yo, desesperando”).

Az énekes nem is rejti véka alá a dühét, nyers őszinteséggel mondja a másik szemébe: „Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando” (Csak vesztegeted az időt a gondolkodással). A spanyol „Por lo que más tú quieras” fordulat szó szerint annyit tesz: „amire a legjobban vágysz”, de a hétköznapi beszédben könyörgésként használják, nagyjából úgy, hogy „az ég szerelmére” vagy „kérlek szépen”. Ezzel nyomatékosítja a kérdést: „¿Hasta cuándo?” (Meddig még?). Nincsenek felesleges sallangok, csak egy ritmusos, fülbemászó panaszáradat a döntésképtelenség ellen.

Poznáš ten pocit, keď od niekoho chceš jasnú odpoveď a dočkáš sa len neurčitého vyhýbania? Presne o tejto nekonečnej nerozhodnosti spieva guatemalská speváčka Gaby Moreno vo svojej bluesovej verzii slávnej piesne. V texte dookola naráža na tú istú stenu: „Siempre que te pregunto / Qué, cuándo, cómo y dónde“ (Vždy, keď sa ťa pýtam / Čo, kedy, ako a kde), druhá strana vytiahne len jedno jediné slovo: „Quizás, quizás, quizás“ (Možno, možno, možno).

Speváčke už z toho pomaly tečú nervy. Kým dni utekajú, ona prepadá zúfalstvu: „Y yo, desesperando“ (A ja zúfam). Priamo svojej polovičke povie, že len zbytočne mrhá drahocenným časom: „Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando“ (Strácaš čas / Premýšľaním, premýšľaním). Celá skladba je vlastne jedno veľké, unavené povzdychnutie a priama otázka: „¿Hasta cuándo?“ (Dokedy?). Ak sa práve učíš jazyk, táto pieseň ti skvele vryje do pamäti základné opytovacie zámená aj to, ako niekoho rázne vyzvať, aby sa konečne vymáčkol.

Har du någonsin försökt få ett rakt svar från någon som vägrar bestämma sig? I den här bluesiga versionen sätter den guatemalanska artisten Gaby Moreno fingret på just den frustrationen. Texten är egentligen en enda lång, otålig suck. Varje gång hon ställer de klassiska frågorna – "Qué, cuándo, cómo y dónde" (Vad, när, hur och var) – får hon exakt samma undvikande svar tillbaka: "Quizás, quizás, quizás" (Kanske, kanske, kanske).

Medan den andra personen bara sitter och funderar ("perdiendo el tiempo / pensando, pensando" – slösar bort tiden / tänker, tänker), tickar klockan. Dagarna går och sångaren håller på att bli galen på all denna tveksamhet ("Y yo, desesperando" – Och jag, jag blir desperat). Till slut brister det i ett desperat "¿Hasta cuándo?" (Hur länge till?). Det är enkelt, träffande och väldigt lätt att känna igen sig i om man någonsin väntat på ett tydligt besked.

Sabe quando você quer uma resposta direta e a pessoa só enrola? É exatamente essa agonia que a guatemalteca Gaby Moreno canta nesta versão com pegada de blues. A letra inteira gira em torno de uma conversa travada: quem canta quer saber "Qué, cuándo, cómo y dónde" [O que, quando, como e onde], mas a resposta do outro lado nunca muda e é sempre a mesma dúvida irritante: "Quizás, quizás, quizás" [Talvez, talvez, talvez].

Conforme o tempo corre, a paciência vai embora. O verso "Y yo, desesperando" [E eu, me desesperando] mostra o contraste com a calma da outra pessoa, que segue "Pensando, pensando" [Pensando, pensando]. O apelo "Por lo que más tú quieras, ¿Hasta cuándo?" [Pelo que você mais ama / Por tudo o que é mais sagrado, até quando?] é o ápice do desabafo de quem sente que está apenas perdendo tempo enquanto o outro não se decide.

Oletko koskaan yrittänyt saada selkeää vastausta ihmiseltä, joka vain välttelee päätöksiä? Guatemalalainen Gaby Moreno tuo tähän blues-versiossaan esiin juuri sen turhautumisen, kun toinen pyörittää samaa levyä kerta toisensa jälkeen. Aina kun laulaja kysyy tarkempia kysymyksiä – "Qué, cuándo, cómo y dónde" ("Mitä, milloin, miten ja missä") – vastaukseksi tulee vain loputon ja ympäripyöreä "Quizás, quizás, quizás" ("Ehkä, ehkä, ehkä"). Päivät kuluvat, ja toisen jahkailu ajaa kertojan suoraan epätoivon partaalle.

Kappaleen ydin on suoraa ja rehellistä tuskastumista toisen jahkailuun: "Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando" ("Tuhlaat aikaa / Mietiskellen, mietiskellen"). Kertoja suorastaan anelee selvää vastausta kysymällä "¿Hasta cuándo? ¿Hasta cuándo?" ("Mihin asti? Mihin asti?"). Espanjankielinen fraasi "Por lo que más tú quieras" kääntyy suoraan muotoon "sen nojalla, mitä eniten rakastat", mutta käytännössä se vastaa suomen voimallista pyyntöä "kaiken sen nimessä, mikä sinulle on pyhää" tai tuttavallisemmin "rukoilen sinua, tee jo päätös". Tämä laulu sopii loistavasti kuunneltavaksi aina, kun jonkun päättämättömyys alkaa käydä hermoille!

Har du noen gang prøvd å få et rett svar ut av noen som nekter å binde seg? Da kjenner du deg igjen her. I denne blues-versjonen synger guatemalanske Gaby Moreno om den rene frustrasjonen over å aldri få en avklaring. Uansett hva hun spør om – «Qué, cuándo, cómo y dónde» (Hva, når, hvordan og hvor) – er svaret alltid det samme unnvikende: «Quizás, quizás, quizás» (Kanskje, kanskje, kanskje).

Tiden flyr mens den andre parten bare nøler. Hun synger rett ut at motparten kaster bort tiden: «Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando» (Du kaster bort tiden / Tenker, tenker). Tålmodigheten tar slutt med det desperate ropet «¿Hasta cuándo? ¿Hasta cuándo?» (Hvor lenge? Hvor lenge?). Det er en enkel, men utrolig fengende låt om den uutholdelige ventetiden i et uavklart forhold.

Познаваш ли онова чувство, когато чакаш ясен отговор от някого, а получаваш само вечното и измъчващо „може би“? Точно за това пее родената в Гватемала Gaby Moreno в тази блус версия. Всеки път, когато героинята пита „Qué, cuándo, cómo y dónde“ („Какво, кога, как и къде“), отсрещната страна просто вдига рамене с познатото „Quizás, quizás, quizás“ („Може би, може би, може би“). Вместо романтична несигурност, тук чуваме истинско човешко отегчение от това протакане.

Героят буквално губи търпение: „Y así pasan los días / Y yo, desesperando“ („И така минават дните, а аз се отчайвам“). Песента поставя директен и напълно логичен въпрос към вечно колебаещия се партньор: „Estás perdiendo el tiempo / Pensando, pensando / Por lo que más tú quieras / ¿Hasta cuándo? ¿Hasta cuándo?“ („Губиш време в мислене, мислене... В името на това, което най-много обичаш, докога? Докога?“). Фразата „por lo que más tú quieras“ е чудесен испански израз, подобен на нашето „за бога“ или „моля ти се от сърце“. Текстът е прост, откровен и перфектен за учене, докато броиш колко пъти можеш да кажеш „quizás“, преди да ти писне окончателно.